etikettéieren

Lëtzebuergesch
English
to label
Français
étiqueter
Deutsch
etikettieren
Type
VRB
Auxiliary
hunn
Participe passé
etikettéiert

Aussprooch (IPA)

[etikætˈɜɪəʀən]

Bedeitungen an Iwwersetzungen

Bedeitung 1

Deutsch
etikettieren
Français
étiqueter
English
to label
Português
etiquetar; rotular
Nederlands
etiketteren (van een etiket voorzien)

Hiweiser zum Gebrauch

Schreifvarianten

Nëmme vun der Quell kontrolléiert Variante gi virgeschloen.

  • etikettéier
  • etikettéieren
  • etikettéiers
  • etikettéiert
  • etikettéiertem
  • etikettéierten
  • etikettéierter

Beispillsätz

  1. de Wënzer huet 2000 Fläschen etikettéiert

    Bedeitung: étiqueter

  2. eng ganz Pallett Gebeess war falsch etikettéiert

    Bedeitung: étiqueter

Konjugatioun

Infinitiv
etikettéieren
Partizip
etikettéiert
Hëllefsverb
hunn
Indikativ · Present
ech
etikettéieren
du
etikettéiers
hien / hatt / si
etikettéiert
mir
etikettéieren
dir
etikettéiert
si
etikettéieren
Indikativ · Passé composé
ech
hunn etikettéiert
du
hues etikettéiert
hien / hatt / si
huet etikettéiert
mir
hunn etikettéiert
dir
hutt etikettéiert
si
hunn etikettéiert
Indikativ · Plus-que-parfait
ech
hat etikettéiert
du
has etikettéiert
hien / hatt / si
hat etikettéiert
mir
haten etikettéiert
dir
hat etikettéiert
si
haten etikettéiert
Conditionnel · Present
ech
géif / géing etikettéieren
du
géifs / géings etikettéieren
hien / hatt / si
géif / géing etikettéieren
mir
géifen / géingen etikettéieren
dir
géift / géingt etikettéieren
si
géifen / géingen etikettéieren
Conditionnel · Passé
ech
hätt etikettéiert
du
häss etikettéiert
hien / hatt / si
hätt etikettéiert
mir
hätten etikettéiert
dir
hätt etikettéiert
si
hätten etikettéiert
Imperativ · Present
du
etikettéier!
dir
etikettéiert!

Quell: ZLS / LOD · Juli 2026 · CC0

Zeréck an den Dictionnaire →