exiléieren

Lëtzebuergesch
English
to exile
Français
exiler
Deutsch
verbannen
Type
VRB
Auxiliary
hunn
Participe passé
exiléiert

Aussprooch (IPA)

[ægzilˈɜɪəʀən]

Hiweiser zum Gebrauch

Schreifvarianten

Nëmme vun der Quell kontrolléiert Variante gi virgeschloen.

  • exiléier
  • exiléieren
  • exiléiers
  • exiléiert

Konjugatioun

Infinitiv
exiléieren
Partizip
exiléiert
Hëllefsverb
hunn
Indikativ · Present
ech
exiléieren
du
exiléiers
hien / hatt / si
exiléiert
mir
exiléieren
dir
exiléiert
si
exiléieren
Indikativ · Passé composé
ech
hunn exiléiert
du
hues exiléiert
hien / hatt / si
huet exiléiert
mir
hunn exiléiert
dir
hutt exiléiert
si
hunn exiléiert
Indikativ · Plus-que-parfait
ech
hat exiléiert
du
has exiléiert
hien / hatt / si
hat exiléiert
mir
haten exiléiert
dir
hat exiléiert
si
haten exiléiert
Conditionnel · Present
ech
géif / géing exiléieren
du
géifs / géings exiléieren
hien / hatt / si
géif / géing exiléieren
mir
géifen / géingen exiléieren
dir
géift / géingt exiléieren
si
géifen / géingen exiléieren
Conditionnel · Passé
ech
hätt exiléiert
du
häss exiléiert
hien / hatt / si
hätt exiléiert
mir
hätten exiléiert
dir
hätt exiléiert
si
hätten exiléiert
Imperativ · Present
du
exiléier!
dir
exiléiert!

Quell: ZLS / LOD · Juli 2026 · CC0

Zeréck an den Dictionnaire →