existéieren

Lëtzebuergesch

English: to exist
Français: exister; vivre
Deutsch: existieren; auskommen

Type: VRB
Synonym: bestoen
Auxiliary: hunn
Participe passé: existéiert

Aussprooch (IPA)

[æɡzistˈɜɪəʀən]

Bedeitungen an Iwwersetzungen

Bedeitung 1

Deutsch: existieren (sein, bestehen)
Français: exister (être en place, avoir une réalité)
English: to exist (to be there, to be real)
Português: existir (ter existência, haver)
Nederlands: bestaan (er zijn)

Bedeitung 2

Deutsch: existieren; auskommen
Français: subsister; vivre
English: to exist (to live)
Português: subsistir; viver
Nederlands: rondkomen (bestaan, in leven blijven)

Synonymer

bestoen

Schreifvarianten

Nëmme vun der Quell kontrolléiert Variante gi virgeschloen.

existéieren
existéiers
existéiert

Beispillsätz

dat Geschäft huet schonn existéiert , wéi ech nach e klenge Bouf war
Bedeitung 1: exister
mengs de, déi Ausserierdesch géife wierklech existéieren ?
Bedeitung 1: exister
mat esou engem Hongerloun ka keen existéieren
Bedeitung 2: subsister; vivre

Konjugatioun

Infinitiv: existéieren
Partizip: existéiert
Hëllefsverb: hunn

Indikativ · Present

ech: existéieren
du: existéiers
hien / hatt / si: existéiert
mir: existéieren
dir: existéiert
si: existéieren

Indikativ · Passé composé

ech: hunn existéiert
du: hues existéiert
hien / hatt / si: huet existéiert
mir: hunn existéiert
dir: hutt existéiert
si: hunn existéiert

Indikativ · Plus-que-parfait

ech: hat existéiert
du: has existéiert
hien / hatt / si: hat existéiert
mir: haten existéiert
dir: hat existéiert
si: haten existéiert

Conditionnel · Present

ech: géif / géing existéieren
du: géifs / géings existéieren
hien / hatt / si: géif / géing existéieren
mir: géifen / géingen existéieren
dir: géift / géingt existéieren
si: géifen / géingen existéieren

Conditionnel · Passé

ech: hätt existéiert
du: häss existéiert
hien / hatt / si: hätt existéiert
mir: hätten existéiert
dir: hätt existéiert
si: hätten existéiert

Quell: ZLS / LOD · Juli 2026 · CC0

Zeréck an den Dictionnaire →