exkommunizéieren
Lëtzebuergesch
- English
- to excommunicate
- Français
- excommunier
- Deutsch
- exkommunizieren
- Type
- VRB
- Auxiliary
- hunn
- Participe passé
- exkommunizéiert
Aussprooch (IPA)
[ækskomunitsˈɜɪəʀən]
Bedeitungen an Iwwersetzungen
Bedeitung 1
- Deutsch
- exkommunizieren
- Français
- excommunier
- English
- to excommunicate
- Português
- excomungar
- Nederlands
- excommuniceren
Schreifvarianten
Nëmme vun der Quell kontrolléiert Variante gi virgeschloen.
- exkommunizéier
- exkommunizéieren
- exkommunizéiers
- exkommunizéiert
- exkommunizéiertem
- exkommunizéierten
- exkommunizéierter
Beispillsätz
eng Persoun, déi exkommunizéiert gouf , däerf sech net an der Kierch bestueden
Bedeitung: excommunier
Konjugatioun
- Infinitiv
- exkommunizéieren
- Partizip
- exkommunizéiert
- Hëllefsverb
- hunn
Indikativ · Present
- ech
- exkommunizéieren
- du
- exkommunizéiers
- hien / hatt / si
- exkommunizéiert
- mir
- exkommunizéieren
- dir
- exkommunizéiert
- si
- exkommunizéieren
Indikativ · Passé composé
- ech
- hunn exkommunizéiert
- du
- hues exkommunizéiert
- hien / hatt / si
- huet exkommunizéiert
- mir
- hunn exkommunizéiert
- dir
- hutt exkommunizéiert
- si
- hunn exkommunizéiert
Indikativ · Plus-que-parfait
- ech
- hat exkommunizéiert
- du
- has exkommunizéiert
- hien / hatt / si
- hat exkommunizéiert
- mir
- haten exkommunizéiert
- dir
- hat exkommunizéiert
- si
- haten exkommunizéiert
Conditionnel · Present
- ech
- géif / géing exkommunizéieren
- du
- géifs / géings exkommunizéieren
- hien / hatt / si
- géif / géing exkommunizéieren
- mir
- géifen / géingen exkommunizéieren
- dir
- géift / géingt exkommunizéieren
- si
- géifen / géingen exkommunizéieren
Conditionnel · Passé
- ech
- hätt exkommunizéiert
- du
- häss exkommunizéiert
- hien / hatt / si
- hätt exkommunizéiert
- mir
- hätten exkommunizéiert
- dir
- hätt exkommunizéiert
- si
- hätten exkommunizéiert
Imperativ · Present
- du
- exkommunizéier!
- dir
- exkommunizéiert!
Quell: ZLS / LOD · Juli 2026 · CC0
Zeréck an den Dictionnaire →