expulséieren

Lëtzebuergesch
English
to deport
Français
expulser
Deutsch
abschieben
Type
VRB
Synonym
ausweisen
Auxiliary
hunn
Participe passé
expulséiert

Pronunciation (IPA)

[ækspulzˈɜɪəʀən]

Meanings and translations

Meaning 1

Deutsch
ausweisen; abschieben
Français
expulser (d'un pays)
English
to expel; to deport
Português
expulsar (de um país)
Nederlands
uitwijzen (het land uit zetten)

Synonyms

ausweisen

Usage notes

Spelling variants

Only source-reviewed variants are suggested.

  • expulséier
  • expulséieren
  • expulséiers
  • expulséiert
  • expulséiertem
  • expulséierten
  • expulséierter

Example sentences

  1. d'Regierung huet decidéiert, déi illegal Awanderer ze expulséieren

    Meaning: to expel; to deport

  2. déi expulséiert Flüchtlinge sinn op de Flughafe gefouert ginn

    Meaning: to expel; to deport

Verb conjugation

Infinitive
expulséieren
Past participle
expulséiert
Auxiliary
hunn
Indicative · Present
ech
expulséieren
du
expulséiers
hien / hatt / si
expulséiert
mir
expulséieren
dir
expulséiert
si
expulséieren
Indicative · Perfect
ech
hunn expulséiert
du
hues expulséiert
hien / hatt / si
huet expulséiert
mir
hunn expulséiert
dir
hutt expulséiert
si
hunn expulséiert
Indicative · Pluperfect
ech
hat expulséiert
du
has expulséiert
hien / hatt / si
hat expulséiert
mir
haten expulséiert
dir
hat expulséiert
si
haten expulséiert
Conditional · Present
ech
géif / géing expulséieren
du
géifs / géings expulséieren
hien / hatt / si
géif / géing expulséieren
mir
géifen / géingen expulséieren
dir
géift / géingt expulséieren
si
géifen / géingen expulséieren
Conditional · Past
ech
hätt expulséiert
du
häss expulséiert
hien / hatt / si
hätt expulséiert
mir
hätten expulséiert
dir
hätt expulséiert
si
hätten expulséiert
Imperative · Present
du
expulséier!
dir
expulséiert!

Source: ZLS / LOD · July 2026 · CC0

Back to dictionary →