expulséieren

Lëtzebuergesch
English
to deport
Français
expulser
Deutsch
abschieben
Type
VRB
Synonym
ausweisen
Auxiliary
hunn
Participe passé
expulséiert

Aussprooch (IPA)

[ækspulzˈɜɪəʀən]

Bedeitungen an Iwwersetzungen

Bedeitung 1

Deutsch
ausweisen; abschieben
Français
expulser (d'un pays)
English
to expel; to deport
Português
expulsar (de um país)
Nederlands
uitwijzen (het land uit zetten)

Synonymer

ausweisen

Hiweiser zum Gebrauch

Schreifvarianten

Nëmme vun der Quell kontrolléiert Variante gi virgeschloen.

  • expulséier
  • expulséieren
  • expulséiers
  • expulséiert
  • expulséiertem
  • expulséierten
  • expulséierter

Beispillsätz

  1. d'Regierung huet decidéiert, déi illegal Awanderer ze expulséieren

    Bedeitung: expulser

  2. déi expulséiert Flüchtlinge sinn op de Flughafe gefouert ginn

    Bedeitung: expulser

Konjugatioun

Infinitiv
expulséieren
Partizip
expulséiert
Hëllefsverb
hunn
Indikativ · Present
ech
expulséieren
du
expulséiers
hien / hatt / si
expulséiert
mir
expulséieren
dir
expulséiert
si
expulséieren
Indikativ · Passé composé
ech
hunn expulséiert
du
hues expulséiert
hien / hatt / si
huet expulséiert
mir
hunn expulséiert
dir
hutt expulséiert
si
hunn expulséiert
Indikativ · Plus-que-parfait
ech
hat expulséiert
du
has expulséiert
hien / hatt / si
hat expulséiert
mir
haten expulséiert
dir
hat expulséiert
si
haten expulséiert
Conditionnel · Present
ech
géif / géing expulséieren
du
géifs / géings expulséieren
hien / hatt / si
géif / géing expulséieren
mir
géifen / géingen expulséieren
dir
géift / géingt expulséieren
si
géifen / géingen expulséieren
Conditionnel · Passé
ech
hätt expulséiert
du
häss expulséiert
hien / hatt / si
hätt expulséiert
mir
hätten expulséiert
dir
hätt expulséiert
si
hätten expulséiert
Imperativ · Present
du
expulséier!
dir
expulséiert!

Quell: ZLS / LOD · Juli 2026 · CC0

Zeréck an den Dictionnaire →