flambéieren

Lëtzebuergesch
English
to flambé
Français
flamber
Deutsch
flambieren
Type
VRB
Auxiliary
hunn
Participe passé
flambéiert

Aussprooch (IPA)

[flɑ̃ːmbˈɜɪəʀən]

Bedeitungen an Iwwersetzungen

Bedeitung 1

Deutsch
flambieren
Français
flamber (un mets)
English
to flambé
Português
flambar (uma iguaria)
Nederlands
flamberen

Hiweiser zum Gebrauch

Schreifvarianten

Nëmme vun der Quell kontrolléiert Variante gi virgeschloen.

  • flambéier
  • flambéieren
  • flambéiers
  • flambéiert
  • flambéiertem
  • flambéierten
  • flambéierter

Beispillsätz

  1. de Kach flambéiert d'Scampie mat engem Schotz Alkohol

    Bedeitung: flamber

  2. fir Dessert gouf et flambéiert Paangecher

    Bedeitung: flamber

Konjugatioun

Infinitiv
flambéieren
Partizip
flambéiert
Hëllefsverb
hunn
Indikativ · Present
ech
flambéieren
du
flambéiers
hien / hatt / si
flambéiert
mir
flambéieren
dir
flambéiert
si
flambéieren
Indikativ · Passé composé
ech
hu flambéiert
du
hues flambéiert
hien / hatt / si
huet flambéiert
mir
hu flambéiert
dir
hutt flambéiert
si
hu flambéiert
Indikativ · Plus-que-parfait
ech
hat flambéiert
du
has flambéiert
hien / hatt / si
hat flambéiert
mir
hate flambéiert
dir
hat flambéiert
si
hate flambéiert
Conditionnel · Present
ech
géif / géing flambéieren
du
géifs / géings flambéieren
hien / hatt / si
géif / géing flambéieren
mir
géifen / géinge flambéieren
dir
géift / géingt flambéieren
si
géifen / géinge flambéieren
Conditionnel · Passé
ech
hätt flambéiert
du
häss flambéiert
hien / hatt / si
hätt flambéiert
mir
hätte flambéiert
dir
hätt flambéiert
si
hätte flambéiert
Imperativ · Present
du
flambéier!
dir
flambéiert!

Quell: ZLS / LOD · Juli 2026 · CC0

Zeréck an den Dictionnaire →