flanéieren

Lëtzebuergesch
English
to stroll
Français
flâner
Deutsch
flanieren
Type
VRB
Auxiliary
sinn
Participe passé
flanéiert

Aussprooch (IPA)

[flɑnˈɜɪəʀən]

Bedeitungen an Iwwersetzungen

Bedeitung 1

Deutsch
flanieren
Français
flâner (se promener)
English
to stroll
Português
deambular (passear)
Nederlands
flaneren (rondslenteren)
Schreifvarianten

Nëmme vun der Quell kontrolléiert Variante gi virgeschloen.

  • flanéier
  • flanéieren
  • flanéiers
  • flanéiert

Beispillsätz

  1. an der Vakanz flanéiere mir dacks de ganze Mëtteg duerch d'Stroossen

    Bedeitung: flâner

Konjugatioun

Infinitiv
flanéieren
Partizip
flanéiert
Hëllefsverb
sinn
Indikativ · Present
ech
flanéieren
du
flanéiers
hien / hatt / si
flanéiert
mir
flanéieren
dir
flanéiert
si
flanéieren
Indikativ · Passé composé
ech
si flanéiert
du
bass flanéiert
hien / hatt / si
ass flanéiert
mir
si flanéiert
dir
sidd flanéiert
si
si flanéiert
Indikativ · Plus-que-parfait
ech
war flanéiert
du
waars flanéiert
hien / hatt / si
war flanéiert
mir
ware flanéiert
dir
waart flanéiert
si
ware flanéiert
Conditionnel · Present
ech
géif / géing flanéieren
du
géifs / géings flanéieren
hien / hatt / si
géif / géing flanéieren
mir
géifen / géinge flanéieren
dir
géift / géingt flanéieren
si
géifen / géinge flanéieren
Conditionnel · Passé
ech
wier flanéiert
du
wiers flanéiert
hien / hatt / si
wier flanéiert
mir
wiere flanéiert
dir
wiert flanéiert
si
wiere flanéiert
Imperativ · Present
du
flanéier!
dir
flanéiert!

Quell: ZLS / LOD · Juli 2026 · CC0

Zeréck an den Dictionnaire →