flankéieren

Lëtzebuergesch
English
to flank
Français
flanquer
Deutsch
flankieren
Type
VRB
Auxiliary
hunn
Participe passé
flankéiert

Aussprooch (IPA)

[flɑŋkˈɜɪəʀən]

Hiweiser zum Gebrauch

Schreifvarianten

Nëmme vun der Quell kontrolléiert Variante gi virgeschloen.

  • flankéier
  • flankéieren
  • flankéiers
  • flankéiert

Konjugatioun

Infinitiv
flankéieren
Partizip
flankéiert
Hëllefsverb
hunn
Indikativ · Present
ech
flankéieren
du
flankéiers
hien / hatt / si
flankéiert
mir
flankéieren
dir
flankéiert
si
flankéieren
Indikativ · Passé composé
ech
hu flankéiert
du
hues flankéiert
hien / hatt / si
huet flankéiert
mir
hu flankéiert
dir
hutt flankéiert
si
hu flankéiert
Indikativ · Plus-que-parfait
ech
hat flankéiert
du
has flankéiert
hien / hatt / si
hat flankéiert
mir
hate flankéiert
dir
hat flankéiert
si
hate flankéiert
Conditionnel · Present
ech
géif / géing flankéieren
du
géifs / géings flankéieren
hien / hatt / si
géif / géing flankéieren
mir
géifen / géinge flankéieren
dir
géift / géingt flankéieren
si
géifen / géinge flankéieren
Conditionnel · Passé
ech
hätt flankéiert
du
häss flankéiert
hien / hatt / si
hätt flankéiert
mir
hätte flankéiert
dir
hätt flankéiert
si
hätte flankéiert
Imperativ · Present
du
flankéier!
dir
flankéiert!

Quell: ZLS / LOD · Juli 2026 · CC0

Zeréck an den Dictionnaire →