flirten

Lëtzebuergesch
English
to flirt (with)
Français
flirter (avec)
Deutsch
flirten (mit)
Type
VRB
Auxiliary
hunn
Participe passé
geflirt

Aussprooch (IPA)

[flˈœʀtən]

Bedeitungen an Iwwersetzungen

Bedeitung 1

Deutsch
flirten (mit)
Français
flirter (avec)
English
to flirt (with)
Português
flirtar (com)
Nederlands
flirten (met)
Schreifvarianten

Nëmme vun der Quell kontrolléiert Variante gi virgeschloen.

  • flirt
  • flirten
  • flirten (mat)
  • flirts
  • geflirt

Beispillsätz

  1. si souze mat engem Typ am Restaurant ze flirten

    Bedeitung: flirter (avec)

Konjugatioun

Infinitiv
flirten
Partizip
geflirt
Hëllefsverb
hunn
Indikativ · Present
ech
flirten
du
flirts
hien / hatt / si
flirt
mir
flirten
dir
flirt
si
flirten
Indikativ · Passé composé
ech
hu geflirt
du
hues geflirt
hien / hatt / si
huet geflirt
mir
hu geflirt
dir
hutt geflirt
si
hu geflirt
Indikativ · Plus-que-parfait
ech
hat geflirt
du
has geflirt
hien / hatt / si
hat geflirt
mir
hate geflirt
dir
hat geflirt
si
hate geflirt
Conditionnel · Present
ech
géif / géing flirten
du
géifs / géings flirten
hien / hatt / si
géif / géing flirten
mir
géifen / géinge flirten
dir
géift / géingt flirten
si
géifen / géinge flirten
Conditionnel · Passé
ech
hätt geflirt
du
häss geflirt
hien / hatt / si
hätt geflirt
mir
hätte geflirt
dir
hätt geflirt
si
hätte geflirt
Imperativ · Present
du
flirt!
dir
flirt!

Quell: ZLS / LOD · Juli 2026 · CC0

Zeréck an den Dictionnaire →