fluchen

Lëtzebuergesch
English
to curse
Français
jurer
Deutsch
fluchen
Type
VRB
Auxiliary
hunn
Participe passé
geflucht

Aussprooch (IPA)

[flˈuχən]

Bedeitungen an Iwwersetzungen

Bedeitung 1

Deutsch
fluchen (Flüche ausstoßen, schimpfen)
Français
jurer (pester)
English
to swear; to curse
Português
praguejar
Nederlands
vloeken
Schreifvarianten

Nëmme vun der Quell kontrolléiert Variante gi virgeschloen.

  • fluch
  • fluchen
  • fluchs
  • flucht
  • geflucht

Beispillsätz

  1. d'Automobiliste fluchen all Mueren am Stau fir op d'Aarbecht

    Bedeitung: jurer

  2. dat do ass fir ze fluchen !

    ëmgangssproochlech

    Bedeitung: jurer

  3. déi gesträift Krawatt flucht bei deem getëppelten Hiem

    ëmgangssproochlech

    Bedeitung: jurer

Konjugatioun

Infinitiv
fluchen
Partizip
geflucht
Hëllefsverb
hunn
Indikativ · Present
ech
fluchen
du
fluchs
hien / hatt / si
flucht
mir
fluchen
dir
flucht
si
fluchen
Indikativ · Passé composé
ech
hu geflucht
du
hues geflucht
hien / hatt / si
huet geflucht
mir
hu geflucht
dir
hutt geflucht
si
hu geflucht
Indikativ · Plus-que-parfait
ech
hat geflucht
du
has geflucht
hien / hatt / si
hat geflucht
mir
hate geflucht
dir
hat geflucht
si
hate geflucht
Conditionnel · Present
ech
géif / géing fluchen
du
géifs / géings fluchen
hien / hatt / si
géif / géing fluchen
mir
géifen / géinge fluchen
dir
géift / géingt fluchen
si
géifen / géinge fluchen
Conditionnel · Passé
ech
hätt geflucht
du
häss geflucht
hien / hatt / si
hätt geflucht
mir
hätte geflucht
dir
hätt geflucht
si
hätte geflucht
Imperativ · Present
du
fluch!
dir
flucht!

Quell: ZLS / LOD · Juli 2026 · CC0

Zeréck an den Dictionnaire →