fluchen
Lëtzebuergesch
- English
- to curse
- Français
- jurer
- Deutsch
- fluchen
- Type
- VRB
- Auxiliary
- hunn
- Participe passé
- geflucht
Aussprooch (IPA)
[flˈuχən]
Bedeitungen an Iwwersetzungen
Bedeitung 1
- Deutsch
- fluchen (Flüche ausstoßen, schimpfen)
- Français
- jurer (pester)
- English
- to swear; to curse
- Português
- praguejar
- Nederlands
- vloeken
Schreifvarianten
Nëmme vun der Quell kontrolléiert Variante gi virgeschloen.
- fluch
- fluchen
- fluchs
- flucht
- geflucht
Beispillsätz
d'Automobiliste fluchen all Mueren am Stau fir op d'Aarbecht
Bedeitung: jurer
dat do ass fir ze fluchen !
ëmgangssproochlech
Bedeitung: jurer
déi gesträift Krawatt flucht bei deem getëppelten Hiem
ëmgangssproochlech
Bedeitung: jurer
Konjugatioun
- Infinitiv
- fluchen
- Partizip
- geflucht
- Hëllefsverb
- hunn
Indikativ · Present
- ech
- fluchen
- du
- fluchs
- hien / hatt / si
- flucht
- mir
- fluchen
- dir
- flucht
- si
- fluchen
Indikativ · Passé composé
- ech
- hu geflucht
- du
- hues geflucht
- hien / hatt / si
- huet geflucht
- mir
- hu geflucht
- dir
- hutt geflucht
- si
- hu geflucht
Indikativ · Plus-que-parfait
- ech
- hat geflucht
- du
- has geflucht
- hien / hatt / si
- hat geflucht
- mir
- hate geflucht
- dir
- hat geflucht
- si
- hate geflucht
Conditionnel · Present
- ech
- géif / géing fluchen
- du
- géifs / géings fluchen
- hien / hatt / si
- géif / géing fluchen
- mir
- géifen / géinge fluchen
- dir
- géift / géingt fluchen
- si
- géifen / géinge fluchen
Conditionnel · Passé
- ech
- hätt geflucht
- du
- häss geflucht
- hien / hatt / si
- hätt geflucht
- mir
- hätte geflucht
- dir
- hätt geflucht
- si
- hätte geflucht
Imperativ · Present
- du
- fluch!
- dir
- flucht!
Quell: ZLS / LOD · Juli 2026 · CC0
Zeréck an den Dictionnaire →