flüchten

Lëtzebuergesch
English
to get away
Français
s'enfuir
Deutsch
fliehen
Type
VRB
Auxiliary
sinn
Participe passé
geflücht

Aussprooch (IPA)

[flˈyɕtən]

Bedeitungen an Iwwersetzungen

Bedeitung 1

Deutsch
flüchten; fliehen
Français
fuir; s'enfuir
English
to flee; to get away
Português
fugir; evadir-se
Nederlands
vluchten
Schreifvarianten

Nëmme vun der Quell kontrolléiert Variante gi virgeschloen.

  • flücht
  • flüchten
  • flüchts
  • geflücht

Beispillsätz

  1. vill Leit flüchte virum Terror an hirem Land

    Bedeitung: fuir; s'enfuir

  2. d'Täter konnte flüchten , ier d'Police do war

    Bedeitung: fuir; s'enfuir

Konjugatioun

Infinitiv
flüchten
Partizip
geflücht
Hëllefsverb
sinn
Indikativ · Present
ech
flüchten
du
flüchts
hien / hatt / si
flücht
mir
flüchten
dir
flücht
si
flüchten
Indikativ · Passé composé
ech
si geflücht
du
bass geflücht
hien / hatt / si
ass geflücht
mir
si geflücht
dir
sidd geflücht
si
si geflücht
Indikativ · Plus-que-parfait
ech
war geflücht
du
waars geflücht
hien / hatt / si
war geflücht
mir
ware geflücht
dir
waart geflücht
si
ware geflücht
Conditionnel · Present
ech
géif / géing flüchten
du
géifs / géings flüchten
hien / hatt / si
géif / géing flüchten
mir
géifen / géinge flüchten
dir
géift / géingt flüchten
si
géifen / géinge flüchten
Conditionnel · Passé
ech
wier geflücht
du
wiers geflücht
hien / hatt / si
wier geflücht
mir
wiere geflücht
dir
wiert geflücht
si
wiere geflücht
Imperativ · Present
du
flücht!
dir
flücht!

Quell: ZLS / LOD · Juli 2026 · CC0

Zeréck an den Dictionnaire →