follegen
Lëtzebuergesch
- English
- to obey; to listen to
- Français
- obéir (à); écouter
- Deutsch
- gehorchen; hören auf
- Type
- VRB
- Auxiliary
- hunn
- Participe passé
- gefollegt
Aussprooch (IPA)
[fˈoləʑən]
Bedeitungen an Iwwersetzungen
Bedeitung 1
- Deutsch
- gehorchen
- Français
- obéir (à)
- English
- to obey
- Português
- obedecer (a)
- Nederlands
- gehoorzamen
Bedeitung 2
- Deutsch
- hören auf
- Français
- écouter (suivre le(s) conseil(s) de)
- English
- to listen to (to follow advice)
- Português
- escutar (seguir o(s) conselho(s) de)
- Nederlands
- luisteren naar
Schreifvarianten
Nëmme vun der Quell kontrolléiert Variante gi virgeschloen.
- folleg
- follegen
- follegs
- follegt
- gefollegt
Beispillsätz
déi Kanner si gutt gezillt, se follegen hiren Elteren op d'Wuert
Bedeitung 1: obéir (à)
wann s de mir gefollegt häss , da wier dat do der net geschitt!
Bedeitung 2: écouter
Konjugatioun
- Infinitiv
- follegen
- Partizip
- gefollegt
- Hëllefsverb
- hunn
Indikativ · Present
- ech
- follegen
- du
- follegs
- hien / hatt / si
- follegt
- mir
- follegen
- dir
- follegt
- si
- follegen
Indikativ · Passé composé
- ech
- hu gefollegt
- du
- hues gefollegt
- hien / hatt / si
- huet gefollegt
- mir
- hu gefollegt
- dir
- hutt gefollegt
- si
- hu gefollegt
Indikativ · Plus-que-parfait
- ech
- hat gefollegt
- du
- has gefollegt
- hien / hatt / si
- hat gefollegt
- mir
- hate gefollegt
- dir
- hat gefollegt
- si
- hate gefollegt
Conditionnel · Present
- ech
- géif / géing follegen
- du
- géifs / géings follegen
- hien / hatt / si
- géif / géing follegen
- mir
- géifen / géinge follegen
- dir
- géift / géingt follegen
- si
- géifen / géinge follegen
Conditionnel · Passé
- ech
- hätt gefollegt
- du
- häss gefollegt
- hien / hatt / si
- hätt gefollegt
- mir
- hätte gefollegt
- dir
- hätt gefollegt
- si
- hätte gefollegt
Imperativ · Present
- du
- folleg!
- dir
- follegt!
Quell: ZLS / LOD · Juli 2026 · CC0
Zeréck an den Dictionnaire →