follegen

Lëtzebuergesch
English
to obey; to listen to
Français
obéir (à); écouter
Deutsch
gehorchen; hören auf
Type
VRB
Auxiliary
hunn
Participe passé
gefollegt

Aussprooch (IPA)

[fˈoləʑən]

Bedeitungen an Iwwersetzungen

Bedeitung 1

Deutsch
gehorchen
Français
obéir (à)
English
to obey
Português
obedecer (a)
Nederlands
gehoorzamen

Bedeitung 2

Deutsch
hören auf
Français
écouter (suivre le(s) conseil(s) de)
English
to listen to (to follow advice)
Português
escutar (seguir o(s) conselho(s) de)
Nederlands
luisteren naar
Schreifvarianten

Nëmme vun der Quell kontrolléiert Variante gi virgeschloen.

  • folleg
  • follegen
  • follegs
  • follegt
  • gefollegt

Beispillsätz

  1. déi Kanner si gutt gezillt, se follegen hiren Elteren op d'Wuert

    Bedeitung 1: obéir (à)

  2. wann s de mir gefollegt häss , da wier dat do der net geschitt!

    Bedeitung 2: écouter

Konjugatioun

Infinitiv
follegen
Partizip
gefollegt
Hëllefsverb
hunn
Indikativ · Present
ech
follegen
du
follegs
hien / hatt / si
follegt
mir
follegen
dir
follegt
si
follegen
Indikativ · Passé composé
ech
hu gefollegt
du
hues gefollegt
hien / hatt / si
huet gefollegt
mir
hu gefollegt
dir
hutt gefollegt
si
hu gefollegt
Indikativ · Plus-que-parfait
ech
hat gefollegt
du
has gefollegt
hien / hatt / si
hat gefollegt
mir
hate gefollegt
dir
hat gefollegt
si
hate gefollegt
Conditionnel · Present
ech
géif / géing follegen
du
géifs / géings follegen
hien / hatt / si
géif / géing follegen
mir
géifen / géinge follegen
dir
géift / géingt follegen
si
géifen / géinge follegen
Conditionnel · Passé
ech
hätt gefollegt
du
häss gefollegt
hien / hatt / si
hätt gefollegt
mir
hätte gefollegt
dir
hätt gefollegt
si
hätte gefollegt
Imperativ · Present
du
folleg!
dir
follegt!

Quell: ZLS / LOD · Juli 2026 · CC0

Zeréck an den Dictionnaire →