LuxVocabularyLëtzebuergesch
- English
- to shine
- Français
- briller
- Deutsch
- funkeln
- Type
- VRB
- Auxiliary
- hunn
- Participe passé
- gefonkelt
fonkelen
Aussprooch (IPA)
[fˈoŋkələn]
Schreifvarianten
Nëmme vun der Quell kontrolléiert Variante gi virgeschloen.
- fonkelen
- fonkelt
- gefonkelt
Konjugatioun
- Infinitiv
- fonkelen
- Partizip
- gefonkelt
- Hëllefsverb
- hunn
Indikativ · Present
- hien / hatt / si
- fonkelt
- si
- fonkelen
Indikativ · Passé composé
- hien / hatt / si
- huet gefonkelt
- si
- hu gefonkelt
Indikativ · Plus-que-parfait
- hien / hatt / si
- hat gefonkelt
- si
- hate gefonkelt
Conditionnel · Present
- hien / hatt / si
- géif / géing fonkelen
- si
- géifen / géinge fonkelen
Conditionnel · Passé
- hien / hatt / si
- hätt gefonkelt
- si
- hätte gefonkelt