forméieren

Lëtzebuergesch
English
to form; to train; to gather
Français
former; se regrouper en
Deutsch
bilden; ausbilden; sich gruppieren zu
Type
VRB
Auxiliary
hunn
Participe passé
forméiert

Aussprache (IPA)

[fɔʀmˈɜɪəʀən]

Bedeutungen und Übersetzungen

Bedeutung 1

Deutsch
gründen; bilden
Français
former (fonder, composer, constituer)
English
to form (to found, to establish, to make up)
Português
formar (criar, compor, constituir)
Nederlands
vormen; formeren; oprichten

Bedeutung 2

Deutsch
ausbilden (anlernen)
Français
former (instruire)
English
to train (to teach)
Português
formar (instruir)
Nederlands
opleiden

Bedeutung 3

Deutsch
sich gruppieren zu
Français
se former en; se regrouper en (en une certaine formation)
English
to form; to gather (in a group)
Português
formar-se em; agrupar-se em (numa certa formação)
Nederlands
zich aaneensluiten tot (een groep)

Gebrauchshinweise

Schreibvarianten

Nur von der Quelle geprüfte Varianten werden vorgeschlagen.

  • forméier
  • forméieren
  • forméiers
  • forméiert
  • forméiertem
  • forméierten
  • forméierter
  • sech forméieren
  • sech forméieren zu

Anwendungsbeispiele

  1. hien huet mat e puer Kolleegen eng Band forméiert

    Bedeutung 1: gründen; bilden

  2. déi nei Regierung wäert bis Enn des Mounts forméiert sinn

    Bedeutung 1: gründen; bilden

  3. am Turnen hunn d'Kanner zwou Ekippe forméiert

    Bedeutung 1: gründen; bilden

  4. dës Professorin huet an hirem Liewe vill Pianiste forméiert

    Bedeutung 2: ausbilden

  5. d'Hoergäns forméieren sech zu enger Eent

    Bedeutung 3: sich gruppieren zu

  6. forméiert Iech zu engem Cortège, wannechgelift!

    Bedeutung 3: sich gruppieren zu

Konjugation

Infinitiv
forméieren
Partizip Perfekt
forméiert
Hilfsverb
hunn
Indikativ · Präsens
ech
forméieren
du
forméiers
hien / hatt / si
forméiert (sech)
mir
forméieren
dir
forméiert
si
forméieren (sech)
Indikativ · Perfekt
ech
hu forméiert
du
hues forméiert
hien / hatt / si
huet (sech) forméiert
mir
hu forméiert
dir
hutt forméiert
si
hunn (sech) forméiert
Indikativ · Plusquamperfekt
ech
hat forméiert
du
has forméiert
hien / hatt / si
hat (sech) forméiert
mir
hate forméiert
dir
hat forméiert
si
haten (sech) forméiert
Konditional · Gegenwart
ech
géif / géing forméieren
du
géifs / géings forméieren
hien / hatt / si
géif / géing (sech) forméieren
mir
géifen / géinge forméieren
dir
géift / géingt forméieren
si
géifen / géingen (sech) forméieren
Konditional · Vergangenheit
ech
hätt forméiert
du
häss forméiert
hien / hatt / si
hätt (sech) forméiert
mir
hätte forméiert
dir
hätt forméiert
si
hätten (sech) forméiert
Imperativ · Präsens
du
forméier!
dir
forméiert!

Quelle: ZLS / LOD · Juli 2026 · CC0

Zum Wörterbuch →