fortbeweegen

Lëtzebuergesch
English
to move about
Français
se déplacer
Deutsch
sich fortbewegen
Type
VRB
Auxiliary
hunn
Participe passé
fortbeweegt

Aussprooch (IPA)

[fˈɔʀtbəveːʑən]

Bedeitungen an Iwwersetzungen

Bedeitung 1

Deutsch
sich fortbewegen
Français
se déplacer (se mouvoir)
English
to get around; to move about
Português
deslocar-se (mover-se)
Nederlands
zich voortbewegen; zich verplaatsen
Schreifvarianten

Nëmme vun der Quell kontrolléiert Variante gi virgeschloen.

  • fortbeweegen
  • fortbeweegs
  • fortbeweegt
  • fortzebeweegen
  • sech fortbeweegen

Beispillsätz

  1. e Rollstull hëlleft deene Leit, déi sech net autonom fortbeweege kënnen

    Bedeitung: se déplacer

Konjugatioun

Infinitiv
fortbeweegen
Partizip
fortbeweegt
Hëllefsverb
hunn
Indikativ · Present
ech
beweege mech fort
du
beweegs dech fort
hien / hatt / si
beweegt sech fort
mir
beweegen eis fort
dir
beweegt iech fort
si
beweegen sech fort
Indikativ · Passé composé
ech
hu mech fortbeweegt
du
hues dech fortbeweegt
hien / hatt / si
huet sech fortbeweegt
mir
hunn eis fortbeweegt
dir
hutt iech fortbeweegt
si
hunn sech fortbeweegt
Indikativ · Plus-que-parfait
ech
hat mech fortbeweegt
du
has dech fortbeweegt
hien / hatt / si
hat sech fortbeweegt
mir
haten eis fortbeweegt
dir
hat iech fortbeweegt
si
haten sech fortbeweegt
Conditionnel · Present
ech
géif / géing mech fortbeweegen
du
géifs / géings dech fortbeweegen
hien / hatt / si
géif / géing sech fortbeweegen
mir
géifen / géingen eis fortbeweegen
dir
géift / géingt iech fortbeweegen
si
géifen / géingen sech fortbeweegen
Conditionnel · Passé
ech
hätt mech fortbeweegt
du
häss dech fortbeweegt
hien / hatt / si
hätt sech fortbeweegt
mir
hätten eis fortbeweegt
dir
hätt iech fortbeweegt
si
hätten sech fortbeweegt
Imperativ · Present
du
beweeg dech fort!
dir
beweegt iech fort!

Quell: ZLS / LOD · Juli 2026 · CC0

Zeréck an den Dictionnaire →