LuxVocabularyLëtzebuergesch
- English
- to frustrate
- Français
- frustrer
- Deutsch
- frustrieren
- Type
- VRB
- Auxiliary
- hunn
- Participe passé
- frustréiert
frustréieren
Aussprooch (IPA)
[fʀustʀˈɜɪəʀən]
Bedeitungen an Iwwersetzungen
Bedeitung 1
- Deutsch
- frustrieren
- Français
- frustrer (décevoir)
- English
- to frustrate
- Português
- frustrar (dececionar)
- Nederlands
- frustreren
Hiweiser zum Gebrauch
Schreifvarianten
Nëmme vun der Quell kontrolléiert Variante gi virgeschloen.
- frustréier
- frustréieren
- frustréiers
- frustréiert
- frustréiertem
- frustréierten
- frustréierter
Beispillsätz
ech ginn zou, datt dee Mësserfolleg mech frustréiert huet
Bedeitung: frustrer
op deem frustréierte Kärel seng Bemierkungen däerfs de näischt ginn
Bedeitung: frustrer
Konjugatioun
- Infinitiv
- frustréieren
- Partizip
- frustréiert
- Hëllefsverb
- hunn
Indikativ · Present
- ech
- frustréieren
- du
- frustréiers
- hien / hatt / si
- frustréiert
- mir
- frustréieren
- dir
- frustréiert
- si
- frustréieren
Indikativ · Passé composé
- ech
- hu frustréiert
- du
- hues frustréiert
- hien / hatt / si
- huet frustréiert
- mir
- hu frustréiert
- dir
- hutt frustréiert
- si
- hu frustréiert
Indikativ · Plus-que-parfait
- ech
- hat frustréiert
- du
- has frustréiert
- hien / hatt / si
- hat frustréiert
- mir
- hate frustréiert
- dir
- hat frustréiert
- si
- hate frustréiert
Conditionnel · Present
- ech
- géif / géing frustréieren
- du
- géifs / géings frustréieren
- hien / hatt / si
- géif / géing frustréieren
- mir
- géifen / géinge frustréieren
- dir
- géift / géingt frustréieren
- si
- géifen / géinge frustréieren
Conditionnel · Passé
- ech
- hätt frustréiert
- du
- häss frustréiert
- hien / hatt / si
- hätt frustréiert
- mir
- hätte frustréiert
- dir
- hätt frustréiert
- si
- hätte frustréiert
Imperativ · Present
- du
- frustréier!
- dir
- frustréiert!