fuchtelen

Lëtzebuergesch
English
to wave about
Français
gesticuler avec
Deutsch
fuchteln mit
Type
VRB
Auxiliary
hunn
Participe passé
gefuchtelt

Aussprooch (IPA)

[fˈuχtələn]

Bedeitungen an Iwwersetzungen

Bedeitung 1

ëmgangssproochlech

Deutsch
fuchteln mit
Français
gesticuler avec
English
to wave about
Português
gesticular com
Nederlands
zwaaien (gesticuleren)
Schreifvarianten

Nëmme vun der Quell kontrolléiert Variante gi virgeschloen.

  • fuchtel
  • fuchtele mat
  • fuchtelen
  • fuchtels
  • fuchtelt
  • gefuchtelt

Beispillsätz

  1. hal op, esou mat deem Messer ze fuchtelen !

    ëmgangssproochlech

    Bedeitung: gesticuler avec

Konjugatioun

Infinitiv
fuchtelen
Partizip
gefuchtelt
Hëllefsverb
hunn
Indikativ · Present
ech
fuchtelen
du
fuchtels
hien / hatt / si
fuchtelt
mir
fuchtelen
dir
fuchtelt
si
fuchtelen
Indikativ · Passé composé
ech
hu gefuchtelt
du
hues gefuchtelt
hien / hatt / si
huet gefuchtelt
mir
hu gefuchtelt
dir
hutt gefuchtelt
si
hu gefuchtelt
Indikativ · Plus-que-parfait
ech
hat gefuchtelt
du
has gefuchtelt
hien / hatt / si
hat gefuchtelt
mir
hate gefuchtelt
dir
hat gefuchtelt
si
hate gefuchtelt
Conditionnel · Present
ech
géif / géing fuchtelen
du
géifs / géings fuchtelen
hien / hatt / si
géif / géing fuchtelen
mir
géifen / géinge fuchtelen
dir
géift / géingt fuchtelen
si
géifen / géinge fuchtelen
Conditionnel · Passé
ech
hätt gefuchtelt
du
häss gefuchtelt
hien / hatt / si
hätt gefuchtelt
mir
hätte gefuchtelt
dir
hätt gefuchtelt
si
hätte gefuchtelt
Imperativ · Present
du
fuchtel!
dir
fuchtelt!

Quell: ZLS / LOD · Juli 2026 · CC0

Zeréck an den Dictionnaire →