gafelen

Lëtzebuergesch
English
to fork
Français
bifurquer; se ramifier
Deutsch
gabeln
Type
VRB
Auxiliary
hunn
Participe passé
gegafelt

Aussprooch (IPA)

[ɡˈaːfələn]

Hiweiser zum Gebrauch

Schreifvarianten

Nëmme vun der Quell kontrolléiert Variante gi virgeschloen.

  • gafel
  • gafelen
  • gafels
  • gafelt
  • gegafelt

Konjugatioun

Infinitiv
gafelen
Partizip
gegafelt
Hëllefsverb
hunn
Indikativ · Present
ech
gafelen
du
gafels
hien / hatt / si
gafelt
mir
gafelen
dir
gafelt
si
gafelen
Indikativ · Passé composé
ech
hu gegafelt
du
hues gegafelt
hien / hatt / si
huet gegafelt
mir
hu gegafelt
dir
hutt gegafelt
si
hu gegafelt
Indikativ · Plus-que-parfait
ech
hat gegafelt
du
has gegafelt
hien / hatt / si
hat gegafelt
mir
hate gegafelt
dir
hat gegafelt
si
hate gegafelt
Conditionnel · Present
ech
géif / géing gafelen
du
géifs / géings gafelen
hien / hatt / si
géif / géing gafelen
mir
géifen / géinge gafelen
dir
géift / géingt gafelen
si
géifen / géinge gafelen
Conditionnel · Passé
ech
hätt gegafelt
du
häss gegafelt
hien / hatt / si
hätt gegafelt
mir
hätte gegafelt
dir
hätt gegafelt
si
hätte gegafelt
Imperativ · Present
du
gafel!
dir
gafelt!

Quell: ZLS / LOD · Juli 2026 · CC0

Zeréck an den Dictionnaire →