gedeien

Lëtzebuergesch
English
to flourish; to make progress
Français
bien pousser; prendre une bonne tournure
Deutsch
gedeihen
Type
VRB
Auxiliary
hunn
Participe passé
gedeit

Aussprooch (IPA)

[ɡədˈɑɪən]

Hiweiser zum Gebrauch

Schreifvarianten

Nëmme vun der Quell kontrolléiert Variante gi virgeschloen.

  • gedei
  • gedeien
  • gedeis
  • gedeit

Konjugatioun

Infinitiv
gedeien
Partizip
gedeit
Hëllefsverb
hunn
Indikativ · Present
ech
gedeien
du
gedeis
hien / hatt / si
gedeit
mir
gedeien
dir
gedeit
si
gedeien
Indikativ · Passé composé
ech
hu gedeit
du
hues gedeit
hien / hatt / si
huet gedeit
mir
hu gedeit
dir
hutt gedeit
si
hu gedeit
Indikativ · Plus-que-parfait
ech
hat gedeit
du
has gedeit
hien / hatt / si
hat gedeit
mir
hate gedeit
dir
hat gedeit
si
hate gedeit
Conditionnel · Present
ech
géif / géing gedeien
du
géifs / géings gedeien
hien / hatt / si
géif / géing gedeien
mir
géifen / géinge gedeien
dir
géift / géingt gedeien
si
géifen / géinge gedeien
Conditionnel · Passé
ech
hätt gedeit
du
häss gedeit
hien / hatt / si
hätt gedeit
mir
hätte gedeit
dir
hätt gedeit
si
hätte gedeit
Imperativ · Present
du
gedei!
dir
gedeit!

Quell: ZLS / LOD · Juli 2026 · CC0

Zeréck an den Dictionnaire →