haassen
Lëtzebuergesch
- English
- to detest
- Français
- détester
- Deutsch
- verabscheuen
- Type
- VRB
- Auxiliary
- hunn
- Participe passé
- gehaasst
Aussprooch (IPA)
[hˈaːsən]
Bedeitungen an Iwwersetzungen
Bedeitung 1
- Deutsch
- hassen; verabscheuen
- Français
- haïr; détester
- English
- to hate; to detest
- Português
- odiar; detestar
- Nederlands
- haten; een hekel hebben aan
Schreifvarianten
Nëmme vun der Quell kontrolléiert Variante gi virgeschloen.
- gehaasst
- gehaasstem
- gehaassten
- gehaasster
- haass
- haassen
- haasst
Beispillsätz
wéi kann een e Mënsch nëmmen esou haassen !
Bedeitung: haïr; détester
ech haassen dat grot Wieder!
Bedeitung: haïr; détester
ech haassen et, owes spéit nach erauszegoen!
Bedeitung: haïr; détester
Konjugatioun
- Infinitiv
- haassen
- Partizip
- gehaasst
- Hëllefsverb
- hunn
Indikativ · Present
- ech
- haassen
- du
- haass
- hien / hatt / si
- haasst
- mir
- haassen
- dir
- haasst
- si
- haassen
Indikativ · Passé composé
- ech
- hu gehaasst
- du
- hues gehaasst
- hien / hatt / si
- huet gehaasst
- mir
- hu gehaasst
- dir
- hutt gehaasst
- si
- hu gehaasst
Indikativ · Plus-que-parfait
- ech
- hat gehaasst
- du
- has gehaasst
- hien / hatt / si
- hat gehaasst
- mir
- hate gehaasst
- dir
- hat gehaasst
- si
- hate gehaasst
Conditionnel · Present
- ech
- géif / géing haassen
- du
- géifs / géings haassen
- hien / hatt / si
- géif / géing haassen
- mir
- géifen / géingen haassen
- dir
- géift / géingt haassen
- si
- géifen / géingen haassen
Conditionnel · Passé
- ech
- hätt gehaasst
- du
- häss gehaasst
- hien / hatt / si
- hätt gehaasst
- mir
- hätte gehaasst
- dir
- hätt gehaasst
- si
- hätte gehaasst
Imperativ · Present
- du
- haass!
- dir
- haasst!
Quell: ZLS / LOD · Juli 2026 · CC0
Zeréck an den Dictionnaire →