hocken

Lëtzebuergesch
English
Français
rester (longtemps) assis
Deutsch
hocken
Type
VRB
Auxiliary
hunn
Participe passé
gehockt

Aussprooch (IPA)

[hˈokən]

Hiweiser zum Gebrauch

Schreifvarianten

Nëmme vun der Quell kontrolléiert Variante gi virgeschloen.

  • gehockt
  • hock
  • hocken
  • hocks
  • hockt

Konjugatioun

Infinitiv
hocken
Partizip
gehockt
Hëllefsverb
hunn
Indikativ · Present
ech
hocken
du
hocks
hien / hatt / si
hockt
mir
hocken
dir
hockt
si
hocken
Indikativ · Passé composé
ech
hu gehockt
du
hues gehockt
hien / hatt / si
huet gehockt
mir
hu gehockt
dir
hutt gehockt
si
hu gehockt
Indikativ · Plus-que-parfait
ech
hat gehockt
du
has gehockt
hien / hatt / si
hat gehockt
mir
hate gehockt
dir
hat gehockt
si
hate gehockt
Conditionnel · Present
ech
géif / géing hocken
du
géifs / géings hocken
hien / hatt / si
géif / géing hocken
mir
géifen / géingen hocken
dir
géift / géingt hocken
si
géifen / géingen hocken
Conditionnel · Passé
ech
hätt gehockt
du
häss gehockt
hien / hatt / si
hätt gehockt
mir
hätte gehockt
dir
hätt gehockt
si
hätte gehockt
Imperativ · Present
du
hock!
dir
hockt!

Quell: ZLS / LOD · Juli 2026 · CC0

Zeréck an den Dictionnaire →