ignoréieren

Lëtzebuergesch
English
to ignore
Français
ignorer
Deutsch
ignorieren
Type
VRB
Auxiliary
hunn
Participe passé
ignoréiert

Aussprooch (IPA)

[iɲoʀˈɜɪəʀən]

Bedeitungen an Iwwersetzungen

Bedeitung 1

Deutsch
ignorieren
Français
ignorer (ne pas considérer)
English
to ignore
Português
ignorar (não considerar)
Nederlands
ignoreren

Hiweiser zum Gebrauch

Schreifvarianten

Nëmme vun der Quell kontrolléiert Variante gi virgeschloen.

  • ignoréier
  • ignoréieren
  • ignoréiers
  • ignoréiert
  • ignoréiertem
  • ignoréierten
  • ignoréierter

Beispillsätz

  1. de Chauffer huet d'Stoppschëld ignoréiert , an ass einfach weidergefuer

    Bedeitung: ignorer

  2. d'Politikerin huet d'Reporter mat hire Froen ignoréiert

    Bedeitung: ignorer

Konjugatioun

Infinitiv
ignoréieren
Partizip
ignoréiert
Hëllefsverb
hunn
Indikativ · Present
ech
ignoréieren
du
ignoréiers
hien / hatt / si
ignoréiert
mir
ignoréieren
dir
ignoréiert
si
ignoréieren
Indikativ · Passé composé
ech
hunn ignoréiert
du
hues ignoréiert
hien / hatt / si
huet ignoréiert
mir
hunn ignoréiert
dir
hutt ignoréiert
si
hunn ignoréiert
Indikativ · Plus-que-parfait
ech
hat ignoréiert
du
has ignoréiert
hien / hatt / si
hat ignoréiert
mir
haten ignoréiert
dir
hat ignoréiert
si
haten ignoréiert
Conditionnel · Present
ech
géif / géing ignoréieren
du
géifs / géings ignoréieren
hien / hatt / si
géif / géing ignoréieren
mir
géifen / géingen ignoréieren
dir
géift / géingt ignoréieren
si
géifen / géingen ignoréieren
Conditionnel · Passé
ech
hätt ignoréiert
du
häss ignoréiert
hien / hatt / si
hätt ignoréiert
mir
hätten ignoréiert
dir
hätt ignoréiert
si
hätten ignoréiert
Imperativ · Present
du
ignoréier!
dir
ignoréiert!

Quell: ZLS / LOD · Juli 2026 · CC0

Zeréck an den Dictionnaire →