imponéieren

Lëtzebuergesch
English
to impress
Français
en imposer (à)
Deutsch
imponieren
Type
VRB
Auxiliary
hunn
Participe passé
imponéiert

Aussprooch (IPA)

[imponˈɜɪəʀən]

Bedeitungen an Iwwersetzungen

Bedeitung 1

Deutsch
imponieren
Français
impressionner; en imposer (à)
English
to impress
Português
impressionar; infundir respeito (a)
Nederlands
imponeren; indruk maken bij
Schreifvarianten

Nëmme vun der Quell kontrolléiert Variante gi virgeschloen.

  • imponéieren
  • imponéiers
  • imponéiert

Beispillsätz

  1. wëlls du de Fraleit mat dengem neien Auto imponéieren ?

    Bedeitung: impressionner; en imposer (à)

  2. mäi Professer imponéiert duerch seng Allgemengbildung

    Bedeitung: impressionner; en imposer (à)

Konjugatioun

Infinitiv
imponéieren
Partizip
imponéiert
Hëllefsverb
hunn
Indikativ · Present
ech
imponéieren
du
imponéiers
hien / hatt / si
imponéiert
mir
imponéieren
dir
imponéiert
si
imponéieren
Indikativ · Passé composé
ech
hunn imponéiert
du
hues imponéiert
hien / hatt / si
huet imponéiert
mir
hunn imponéiert
dir
hutt imponéiert
si
hunn imponéiert
Indikativ · Plus-que-parfait
ech
hat imponéiert
du
has imponéiert
hien / hatt / si
hat imponéiert
mir
haten imponéiert
dir
hat imponéiert
si
haten imponéiert
Conditionnel · Present
ech
géif / géing imponéieren
du
géifs / géings imponéieren
hien / hatt / si
géif / géing imponéieren
mir
géifen / géingen imponéieren
dir
géift / géingt imponéieren
si
géifen / géingen imponéieren
Conditionnel · Passé
ech
hätt imponéiert
du
häss imponéiert
hien / hatt / si
hätt imponéiert
mir
hätten imponéiert
dir
hätt imponéiert
si
hätten imponéiert

Quell: ZLS / LOD · Juli 2026 · CC0

Zeréck an den Dictionnaire →