instruéieren

Lëtzebuergesch
English
Français
Deutsch
Type
VRB
Auxiliary
hunn
Participe passé
instruéiert

Aussprooch (IPA)

[instʀuˈɜɪəʀən]

Hiweiser zum Gebrauch

Schreifvarianten

Nëmme vun der Quell kontrolléiert Variante gi virgeschloen.

  • instruéier
  • instruéieren
  • instruéiers
  • instruéiert

Konjugatioun

Infinitiv
instruéieren
Partizip
instruéiert
Hëllefsverb
hunn
Indikativ · Present
ech
instruéieren
du
instruéiers
hien / hatt / si
instruéiert
mir
instruéieren
dir
instruéiert
si
instruéieren
Indikativ · Passé composé
ech
hunn instruéiert
du
hues instruéiert
hien / hatt / si
huet instruéiert
mir
hunn instruéiert
dir
hutt instruéiert
si
hunn instruéiert
Indikativ · Plus-que-parfait
ech
hat instruéiert
du
has instruéiert
hien / hatt / si
hat instruéiert
mir
haten instruéiert
dir
hat instruéiert
si
haten instruéiert
Conditionnel · Present
ech
géif / géing instruéieren
du
géifs / géings instruéieren
hien / hatt / si
géif / géing instruéieren
mir
géifen / géingen instruéieren
dir
géift / géingt instruéieren
si
géifen / géingen instruéieren
Conditionnel · Passé
ech
hätt instruéiert
du
häss instruéiert
hien / hatt / si
hätt instruéiert
mir
hätten instruéiert
dir
hätt instruéiert
si
hätten instruéiert
Imperativ · Present
du
instruéier!
dir
instruéiert!

Quell: ZLS / LOD · Juli 2026 · CC0

Zeréck an den Dictionnaire →