LuxVocabularyLëtzebuergesch
- English
- to interpellate; to stop for an ID check; to preoccupy
- Français
- interpeller
- Deutsch
- interpellieren; auffordern sich auszuweisen; beschäftigen
- Type
- VRB
- Synonym
- kontrolléieren
- Auxiliary
- hunn
- Participe passé
- interpelléiert
interpelléieren
Aussprache (IPA)
[intɐpəlˈɜɪəʀən]
Bedeutungen und Übersetzungen
Bedeutung 1
- Deutsch
- interpellieren
- Français
- interpeller (sur une action politique)
- English
- to interpellate (in parliament)
- Português
- interpelar (sobre uma ação política)
- Nederlands
- interpelleren (politiek)
Bedeutung 2
- Deutsch
- auffordern sich auszuweisen
- Français
- interpeller (contrôler l'identité de)
- English
- to stop for questioning; to stop for an ID check
- Português
- interpelar; controlar a identidade de
- Nederlands
- bevelen zich te legitimeren (door de politie)
Synonyme
kontrolléieren
Bedeutung 3
- Deutsch
- bewegen; beschäftigen
- Français
- interpeller (susciter une prise de conscience chez)
- English
- to move; to preoccupy
- Português
- mexer com; dar que pensar a
- Nederlands
- beroeren (erg bezighouden)
Gebrauchshinweise
Schreibvarianten
Nur von der Quelle geprüfte Varianten werden vorgeschlagen.
- interpelléier
- interpelléieren
- interpelléiers
- interpelléiert
- interpelléiertem
- interpelléierten
- interpelléierter
Anwendungsbeispiele
de Minister ass iwwer dat neit Gesetz vun zwee Deputéierten interpelléiert ginn
Bedeutung 1: interpellieren
zwee Polizisten hunn de jonke Mann interpelléiert
Bedeutung 2: auffordern sich auszuweisen
de Reportage vu gëschter Owend iwwer d'Schicksal vun deem klenge Meedchen huet vill Spectateuren interpelléiert
Bedeutung 3: bewegen; beschäftigen
Konjugation
- Infinitiv
- interpelléieren
- Partizip Perfekt
- interpelléiert
- Hilfsverb
- hunn
Indikativ · Präsens
- ech
- interpelléieren
- du
- interpelléiers
- hien / hatt / si
- interpelléiert
- mir
- interpelléieren
- dir
- interpelléiert
- si
- interpelléieren
Indikativ · Perfekt
- ech
- hunn interpelléiert
- du
- hues interpelléiert
- hien / hatt / si
- huet interpelléiert
- mir
- hunn interpelléiert
- dir
- hutt interpelléiert
- si
- hunn interpelléiert
Indikativ · Plusquamperfekt
- ech
- hat interpelléiert
- du
- has interpelléiert
- hien / hatt / si
- hat interpelléiert
- mir
- haten interpelléiert
- dir
- hat interpelléiert
- si
- haten interpelléiert
Konditional · Gegenwart
- ech
- géif / géing interpelléieren
- du
- géifs / géings interpelléieren
- hien / hatt / si
- géif / géing interpelléieren
- mir
- géifen / géingen interpelléieren
- dir
- géift / géingt interpelléieren
- si
- géifen / géingen interpelléieren
Konditional · Vergangenheit
- ech
- hätt interpelléiert
- du
- häss interpelléiert
- hien / hatt / si
- hätt interpelléiert
- mir
- hätten interpelléiert
- dir
- hätt interpelléiert
- si
- hätten interpelléiert
Imperativ · Präsens
- du
- interpelléier!
- dir
- interpelléiert!