LuxVocabularyLëtzebuergesch
- English
- to interpellate; to stop for an ID check; to preoccupy
- Français
- interpeller
- Deutsch
- interpellieren; auffordern sich auszuweisen; beschäftigen
- Type
- VRB
- Synonym
- kontrolléieren
- Auxiliary
- hunn
- Participe passé
- interpelléiert
interpelléieren
Aussprooch (IPA)
[intɐpəlˈɜɪəʀən]
Bedeitungen an Iwwersetzungen
Bedeitung 1
- Deutsch
- interpellieren
- Français
- interpeller (sur une action politique)
- English
- to interpellate (in parliament)
- Português
- interpelar (sobre uma ação política)
- Nederlands
- interpelleren (politiek)
Bedeitung 2
- Deutsch
- auffordern sich auszuweisen
- Français
- interpeller (contrôler l'identité de)
- English
- to stop for questioning; to stop for an ID check
- Português
- interpelar; controlar a identidade de
- Nederlands
- bevelen zich te legitimeren (door de politie)
Synonymer
kontrolléieren
Bedeitung 3
- Deutsch
- bewegen; beschäftigen
- Français
- interpeller (susciter une prise de conscience chez)
- English
- to move; to preoccupy
- Português
- mexer com; dar que pensar a
- Nederlands
- beroeren (erg bezighouden)
Hiweiser zum Gebrauch
Schreifvarianten
Nëmme vun der Quell kontrolléiert Variante gi virgeschloen.
- interpelléier
- interpelléieren
- interpelléiers
- interpelléiert
- interpelléiertem
- interpelléierten
- interpelléierter
Beispillsätz
de Minister ass iwwer dat neit Gesetz vun zwee Deputéierten interpelléiert ginn
Bedeitung 1: interpeller
zwee Polizisten hunn de jonke Mann interpelléiert
Bedeitung 2: interpeller
de Reportage vu gëschter Owend iwwer d'Schicksal vun deem klenge Meedchen huet vill Spectateuren interpelléiert
Bedeitung 3: interpeller
Konjugatioun
- Infinitiv
- interpelléieren
- Partizip
- interpelléiert
- Hëllefsverb
- hunn
Indikativ · Present
- ech
- interpelléieren
- du
- interpelléiers
- hien / hatt / si
- interpelléiert
- mir
- interpelléieren
- dir
- interpelléiert
- si
- interpelléieren
Indikativ · Passé composé
- ech
- hunn interpelléiert
- du
- hues interpelléiert
- hien / hatt / si
- huet interpelléiert
- mir
- hunn interpelléiert
- dir
- hutt interpelléiert
- si
- hunn interpelléiert
Indikativ · Plus-que-parfait
- ech
- hat interpelléiert
- du
- has interpelléiert
- hien / hatt / si
- hat interpelléiert
- mir
- haten interpelléiert
- dir
- hat interpelléiert
- si
- haten interpelléiert
Conditionnel · Present
- ech
- géif / géing interpelléieren
- du
- géifs / géings interpelléieren
- hien / hatt / si
- géif / géing interpelléieren
- mir
- géifen / géingen interpelléieren
- dir
- géift / géingt interpelléieren
- si
- géifen / géingen interpelléieren
Conditionnel · Passé
- ech
- hätt interpelléiert
- du
- häss interpelléiert
- hien / hatt / si
- hätt interpelléiert
- mir
- hätten interpelléiert
- dir
- hätt interpelléiert
- si
- hätten interpelléiert
Imperativ · Present
- du
- interpelléier!
- dir
- interpelléiert!