intonéieren

Lëtzebuergesch
English
Français
Deutsch
Type
VRB
Auxiliary
hunn
Participe passé
intonéiert

Aussprooch (IPA)

[intonˈɜɪəʀən]

Hiweiser zum Gebrauch

Schreifvarianten

Nëmme vun der Quell kontrolléiert Variante gi virgeschloen.

  • intonéier
  • intonéieren
  • intonéiers
  • intonéiert

Konjugatioun

Infinitiv
intonéieren
Partizip
intonéiert
Hëllefsverb
hunn
Indikativ · Present
ech
intonéieren
du
intonéiers
hien / hatt / si
intonéiert
mir
intonéieren
dir
intonéiert
si
intonéieren
Indikativ · Passé composé
ech
hunn intonéiert
du
hues intonéiert
hien / hatt / si
huet intonéiert
mir
hunn intonéiert
dir
hutt intonéiert
si
hunn intonéiert
Indikativ · Plus-que-parfait
ech
hat intonéiert
du
has intonéiert
hien / hatt / si
hat intonéiert
mir
haten intonéiert
dir
hat intonéiert
si
haten intonéiert
Conditionnel · Present
ech
géif / géing intonéieren
du
géifs / géings intonéieren
hien / hatt / si
géif / géing intonéieren
mir
géifen / géingen intonéieren
dir
géift / géingt intonéieren
si
géifen / géingen intonéieren
Conditionnel · Passé
ech
hätt intonéiert
du
häss intonéiert
hien / hatt / si
hätt intonéiert
mir
hätten intonéiert
dir
hätt intonéiert
si
hätten intonéiert
Imperativ · Present
du
intonéier!
dir
intonéiert!

Quell: ZLS / LOD · Juli 2026 · CC0

Zeréck an den Dictionnaire →