invoquéieren

Lëtzebuergesch
English
to refer to
Français
se référer à
Deutsch
sich beziehen auf
Type
VRB
Auxiliary
hunn
Participe passé
invoquéiert

Aussprooch (IPA)

[ɛ̃ːvokˈɜɪəʀən]

Bedeitungen an Iwwersetzungen

Bedeitung 1

Deutsch
sich berufen auf; sich beziehen auf
Français
invoquer; se référer à
English
to invoke; to refer to
Português
invocar; referir-se a
Nederlands
zich beroepen op

Hiweiser zum Gebrauch

Schreifvarianten

Nëmme vun der Quell kontrolléiert Variante gi virgeschloen.

  • invoquéier
  • invoquéieren
  • invoquéiers
  • invoquéiert
  • invoquéiertem
  • invoquéierten
  • invoquéierter

Beispillsätz

  1. ech invoquéieren den Artikel 81 vun eisem Reglement

    Bedeitung: invoquer; se référer à

Konjugatioun

Infinitiv
invoquéieren
Partizip
invoquéiert
Hëllefsverb
hunn
Indikativ · Present
ech
invoquéieren
du
invoquéiers
hien / hatt / si
invoquéiert
mir
invoquéieren
dir
invoquéiert
si
invoquéieren
Indikativ · Passé composé
ech
hunn invoquéiert
du
hues invoquéiert
hien / hatt / si
huet invoquéiert
mir
hunn invoquéiert
dir
hutt invoquéiert
si
hunn invoquéiert
Indikativ · Plus-que-parfait
ech
hat invoquéiert
du
has invoquéiert
hien / hatt / si
hat invoquéiert
mir
haten invoquéiert
dir
hat invoquéiert
si
haten invoquéiert
Conditionnel · Present
ech
géif / géing invoquéieren
du
géifs / géings invoquéieren
hien / hatt / si
géif / géing invoquéieren
mir
géifen / géingen invoquéieren
dir
géift / géingt invoquéieren
si
géifen / géingen invoquéieren
Conditionnel · Passé
ech
hätt invoquéiert
du
häss invoquéiert
hien / hatt / si
hätt invoquéiert
mir
hätten invoquéiert
dir
hätt invoquéiert
si
hätten invoquéiert
Imperativ · Present
du
invoquéier!
dir
invoquéiert!

Quell: ZLS / LOD · Juli 2026 · CC0

Zeréck an den Dictionnaire →