isoléieren

Lëtzebuergesch
English
to isolate; to insulate
Français
isoler
Deutsch
isolieren
Type
VRB
Auxiliary
hunn
Participe passé
isoléiert

Aussprooch (IPA)

[izolˈɜɪəʀən]

Bedeitungen an Iwwersetzungen

Bedeitung 1

Deutsch
isolieren (absondern, trennen)
Français
isoler (mettre à l'écart)
English
to isolate
Português
isolar (pôr à parte)
Nederlands
isoleren (afzonderen)

Bedeitung 2

Deutsch
isolieren (abdichten)
Français
isoler (étanchéiser)
English
to insulate
Português
isolar (estancar)
Nederlands
isoleren (afdichten)

Hiweiser zum Gebrauch

Schreifvarianten

Nëmme vun der Quell kontrolléiert Variante gi virgeschloen.

  • isoléier
  • isoléieren
  • isoléiers
  • isoléiert
  • isoléiertem
  • isoléierten
  • isoléierter

Beispillsätz

  1. d'Prisonéier, déi de Virus hunn, gi vun deenen aneren isoléiert

    Bedeitung 1: isoler

  2. et zitt eran, well d'Fënsteren net gutt isoléiert sinn

    Bedeitung 2: isoler

Konjugatioun

Infinitiv
isoléieren
Partizip
isoléiert
Hëllefsverb
hunn
Indikativ · Present
ech
isoléieren
du
isoléiers
hien / hatt / si
isoléiert
mir
isoléieren
dir
isoléiert
si
isoléieren
Indikativ · Passé composé
ech
hunn isoléiert
du
hues isoléiert
hien / hatt / si
huet isoléiert
mir
hunn isoléiert
dir
hutt isoléiert
si
hunn isoléiert
Indikativ · Plus-que-parfait
ech
hat isoléiert
du
has isoléiert
hien / hatt / si
hat isoléiert
mir
haten isoléiert
dir
hat isoléiert
si
haten isoléiert
Conditionnel · Present
ech
géif / géing isoléieren
du
géifs / géings isoléieren
hien / hatt / si
géif / géing isoléieren
mir
géifen / géingen isoléieren
dir
géift / géingt isoléieren
si
géifen / géingen isoléieren
Conditionnel · Passé
ech
hätt isoléiert
du
häss isoléiert
hien / hatt / si
hätt isoléiert
mir
hätten isoléiert
dir
hätt isoléiert
si
hätten isoléiert
Imperativ · Present
du
isoléier!
dir
isoléiert!

Quell: ZLS / LOD · Juli 2026 · CC0

Zeréck an den Dictionnaire →