jobben

Lëtzebuergesch
English
Français
Deutsch
Type
VRB
Auxiliary
hunn
Participe passé
gejobbt

Aussprooch (IPA)

[dˈʒobən]

Hiweiser zum Gebrauch

Schreifvarianten

Nëmme vun der Quell kontrolléiert Variante gi virgeschloen.

  • gejobbt
  • jobb
  • jobben
  • jobbs
  • jobbt

Konjugatioun

Infinitiv
jobben
Partizip
gejobbt
Hëllefsverb
hunn
Indikativ · Present
ech
jobben
du
jobbs
hien / hatt / si
jobbt
mir
jobben
dir
jobbt
si
jobben
Indikativ · Passé composé
ech
hu gejobbt
du
hues gejobbt
hien / hatt / si
huet gejobbt
mir
hu gejobbt
dir
hutt gejobbt
si
hu gejobbt
Indikativ · Plus-que-parfait
ech
hat gejobbt
du
has gejobbt
hien / hatt / si
hat gejobbt
mir
hate gejobbt
dir
hat gejobbt
si
hate gejobbt
Conditionnel · Present
ech
géif / géing jobben
du
géifs / géings jobben
hien / hatt / si
géif / géing jobben
mir
géifen / géinge jobben
dir
géift / géingt jobben
si
géifen / géinge jobben
Conditionnel · Passé
ech
hätt gejobbt
du
häss gejobbt
hien / hatt / si
hätt gejobbt
mir
hätte gejobbt
dir
hätt gejobbt
si
hätte gejobbt
Imperativ · Present
du
jobb!
dir
jobbt!

Quell: ZLS / LOD · Juli 2026 · CC0

Zeréck an den Dictionnaire →