jugéieren
Lëtzebuergesch
- English
- to judge
- Français
- juger
- Deutsch
- beurteilen
- Type
- VRB
- Synonym
- beurteelen; urteelen (iwwer)
- Auxiliary
- hunn
- Participe passé
- jugéiert
Aussprooch (IPA)
[ʒyʒˈɜɪəʀən]
Bedeitungen an Iwwersetzungen
Bedeitung 1
- Deutsch
- beurteilen
- Français
- juger (apprécier)
- English
- to judge
- Português
- julgar (avaliar)
- Nederlands
- beoordelen
Synonymer
beurteelen · urteelen (iwwer)
Schreifvarianten
Nëmme vun der Quell kontrolléiert Variante gi virgeschloen.
- jugéier
- jugéieren
- jugéiers
- jugéiert
- jugéiertem
- jugéierten
- jugéierter
Beispillsätz
ech kann net jugéieren , wien an där Saach do Recht huet
Bedeitung: juger
Konjugatioun
- Infinitiv
- jugéieren
- Partizip
- jugéiert
- Hëllefsverb
- hunn
Indikativ · Present
- ech
- jugéieren
- du
- jugéiers
- hien / hatt / si
- jugéiert
- mir
- jugéieren
- dir
- jugéiert
- si
- jugéieren
Indikativ · Passé composé
- ech
- hu jugéiert
- du
- hues jugéiert
- hien / hatt / si
- huet jugéiert
- mir
- hu jugéiert
- dir
- hutt jugéiert
- si
- hu jugéiert
Indikativ · Plus-que-parfait
- ech
- hat jugéiert
- du
- has jugéiert
- hien / hatt / si
- hat jugéiert
- mir
- hate jugéiert
- dir
- hat jugéiert
- si
- hate jugéiert
Conditionnel · Present
- ech
- géif / géing jugéieren
- du
- géifs / géings jugéieren
- hien / hatt / si
- géif / géing jugéieren
- mir
- géifen / géinge jugéieren
- dir
- géift / géingt jugéieren
- si
- géifen / géinge jugéieren
Conditionnel · Passé
- ech
- hätt jugéiert
- du
- häss jugéiert
- hien / hatt / si
- hätt jugéiert
- mir
- hätte jugéiert
- dir
- hätt jugéiert
- si
- hätte jugéiert
Imperativ · Present
- du
- jugéier!
- dir
- jugéiert!
Quell: ZLS / LOD · Juli 2026 · CC0
Zeréck an den Dictionnaire →