jugéieren

Lëtzebuergesch
English
to judge
Français
juger
Deutsch
beurteilen
Type
VRB
Synonym
beurteelen; urteelen (iwwer)
Auxiliary
hunn
Participe passé
jugéiert

Aussprooch (IPA)

[ʒyʒˈɜɪəʀən]

Bedeitungen an Iwwersetzungen

Bedeitung 1

Deutsch
beurteilen
Français
juger (apprécier)
English
to judge
Português
julgar (avaliar)
Nederlands
beoordelen

Synonymer

beurteelen · urteelen (iwwer)

Hiweiser zum Gebrauch

Schreifvarianten

Nëmme vun der Quell kontrolléiert Variante gi virgeschloen.

  • jugéier
  • jugéieren
  • jugéiers
  • jugéiert
  • jugéiertem
  • jugéierten
  • jugéierter

Beispillsätz

  1. ech kann net jugéieren , wien an där Saach do Recht huet

    Bedeitung: juger

Konjugatioun

Infinitiv
jugéieren
Partizip
jugéiert
Hëllefsverb
hunn
Indikativ · Present
ech
jugéieren
du
jugéiers
hien / hatt / si
jugéiert
mir
jugéieren
dir
jugéiert
si
jugéieren
Indikativ · Passé composé
ech
hu jugéiert
du
hues jugéiert
hien / hatt / si
huet jugéiert
mir
hu jugéiert
dir
hutt jugéiert
si
hu jugéiert
Indikativ · Plus-que-parfait
ech
hat jugéiert
du
has jugéiert
hien / hatt / si
hat jugéiert
mir
hate jugéiert
dir
hat jugéiert
si
hate jugéiert
Conditionnel · Present
ech
géif / géing jugéieren
du
géifs / géings jugéieren
hien / hatt / si
géif / géing jugéieren
mir
géifen / géinge jugéieren
dir
géift / géingt jugéieren
si
géifen / géinge jugéieren
Conditionnel · Passé
ech
hätt jugéiert
du
häss jugéiert
hien / hatt / si
hätt jugéiert
mir
hätte jugéiert
dir
hätt jugéiert
si
hätte jugéiert
Imperativ · Present
du
jugéier!
dir
jugéiert!

Quell: ZLS / LOD · Juli 2026 · CC0

Zeréck an den Dictionnaire →