keeksen

Lëtzebuergesch
English
Français
Deutsch
Type
VRB
Auxiliary
hunn
Participe passé
gekeekst

Aussprooch (IPA)

[kˈeːksən]

Hiweiser zum Gebrauch

Schreifvarianten

Nëmme vun der Quell kontrolléiert Variante gi virgeschloen.

  • gekeekst
  • keeks
  • keeksen
  • keekst

Konjugatioun

Infinitiv
keeksen
Partizip
gekeekst
Hëllefsverb
hunn
Indikativ · Present
ech
keeksen
du
keeks
hien / hatt / si
keekst
mir
keeksen
dir
keekst
si
keeksen
Indikativ · Passé composé
ech
hu gekeekst
du
hues gekeekst
hien / hatt / si
huet gekeekst
mir
hu gekeekst
dir
hutt gekeekst
si
hu gekeekst
Indikativ · Plus-que-parfait
ech
hat gekeekst
du
has gekeekst
hien / hatt / si
hat gekeekst
mir
hate gekeekst
dir
hat gekeekst
si
hate gekeekst
Conditionnel · Present
ech
géif / géing keeksen
du
géifs / géings keeksen
hien / hatt / si
géif / géing keeksen
mir
géifen / géinge keeksen
dir
géift / géingt keeksen
si
géifen / géinge keeksen
Conditionnel · Passé
ech
hätt gekeekst
du
häss gekeekst
hien / hatt / si
hätt gekeekst
mir
hätte gekeekst
dir
hätt gekeekst
si
hätte gekeekst
Imperativ · Present
du
keeks!
dir
keekst!

Quell: ZLS / LOD · Juli 2026 · CC0

Zeréck an den Dictionnaire →