keimen

Lëtzebuergesch
English
to shoot
Français
germer
Deutsch
keimen
Type
VRB
Auxiliary
hunn
Participe passé
gekeimt

Aussprooch (IPA)

[kˈɑɪmən]

Bedeitungen an Iwwersetzungen

Bedeitung 1

Deutsch
keimen (auskeimen)
Français
germer
English
to sprout; to shoot
Português
germinar
Nederlands
ontkiemen (uitlopen)
Schreifvarianten

Nëmme vun der Quell kontrolléiert Variante gi virgeschloen.

  • gekeimt
  • keimen
  • keimt

Beispillsätz

  1. wéinst deem waarme Wieder huet dëst Joer alles éischter gekeimt

    Bedeitung: germer

Konjugatioun

Infinitiv
keimen
Partizip
gekeimt
Hëllefsverb
hunn
Indikativ · Present
hien / hatt / si
keimt
si
keimen
Indikativ · Passé composé
hien / hatt / si
huet gekeimt
si
hu gekeimt
Indikativ · Plus-que-parfait
hien / hatt / si
hat gekeimt
si
hate gekeimt
Conditionnel · Present
hien / hatt / si
géif / géing keimen
si
géifen / géinge keimen
Conditionnel · Passé
hien / hatt / si
hätt gekeimt
si
hätte gekeimt

Quell: ZLS / LOD · Juli 2026 · CC0

Zeréck an den Dictionnaire →