keimen
Lëtzebuergesch
- English
- to shoot
- Français
- germer
- Deutsch
- keimen
- Type
- VRB
- Auxiliary
- hunn
- Participe passé
- gekeimt
Aussprooch (IPA)
[kˈɑɪmən]
Bedeitungen an Iwwersetzungen
Bedeitung 1
- Deutsch
- keimen (auskeimen)
- Français
- germer
- English
- to sprout; to shoot
- Português
- germinar
- Nederlands
- ontkiemen (uitlopen)
Schreifvarianten
Nëmme vun der Quell kontrolléiert Variante gi virgeschloen.
Beispillsätz
wéinst deem waarme Wieder huet dëst Joer alles éischter gekeimt
Bedeitung: germer
Konjugatioun
- Infinitiv
- keimen
- Partizip
- gekeimt
- Hëllefsverb
- hunn
Indikativ · Present
- hien / hatt / si
- keimt
- si
- keimen
Indikativ · Passé composé
- hien / hatt / si
- huet gekeimt
- si
- hu gekeimt
Indikativ · Plus-que-parfait
- hien / hatt / si
- hat gekeimt
- si
- hate gekeimt
Conditionnel · Present
- hien / hatt / si
- géif / géing keimen
- si
- géifen / géinge keimen
Conditionnel · Passé
- hien / hatt / si
- hätt gekeimt
- si
- hätte gekeimt
Quell: ZLS / LOD · Juli 2026 · CC0
Zeréck an den Dictionnaire →