LuxVocabularyLëtzebuergesch
- English
- Français
- Deutsch
- Type
- VRB
- Auxiliary
- sinn
- Participe passé
- gekentert
kenteren
Aussprooch (IPA)
[kˈæntəʀən]
Hiweiser zum Gebrauch
Schreifvarianten
Nëmme vun der Quell kontrolléiert Variante gi virgeschloen.
- gekentert
- kenter
- kenteren
- kenters
- kentert
Konjugatioun
- Infinitiv
- kenteren
- Partizip
- gekentert
- Hëllefsverb
- sinn
Indikativ · Present
- ech
- kenteren
- du
- kenters
- hien / hatt / si
- kentert
- mir
- kenteren
- dir
- kentert
- si
- kenteren
Indikativ · Passé composé
- ech
- si gekentert
- du
- bass gekentert
- hien / hatt / si
- ass gekentert
- mir
- si gekentert
- dir
- sidd gekentert
- si
- si gekentert
Indikativ · Plus-que-parfait
- ech
- war gekentert
- du
- waars gekentert
- hien / hatt / si
- war gekentert
- mir
- ware gekentert
- dir
- waart gekentert
- si
- ware gekentert
Conditionnel · Present
- ech
- géif / géing kenteren
- du
- géifs / géings kenteren
- hien / hatt / si
- géif / géing kenteren
- mir
- géifen / géinge kenteren
- dir
- géift / géingt kenteren
- si
- géifen / géinge kenteren
Conditionnel · Passé
- ech
- wier gekentert
- du
- wiers gekentert
- hien / hatt / si
- wier gekentert
- mir
- wiere gekentert
- dir
- wiert gekentert
- si
- wiere gekentert
Imperativ · Present
- du
- kenter!
- dir
- kentert!