klabberen

Lëtzebuergesch
English
Français
claquer
Deutsch
klappern
Type
VRB
Auxiliary
hunn
Participe passé
geklabbert

Aussprooch (IPA)

[klˈɑbəʀən]

Bedeitungen an Iwwersetzungen

Bedeitung 1

Deutsch
klappern
Français
claquer; cliqueter (à répétition, en s'entrechoquant)
English
to rattle; to chatter
Português
bater (repetidamente, fazendo ruído)
Nederlands
klapperen; klappertanden

Hiweiser zum Gebrauch

Schreifvarianten

Nëmme vun der Quell kontrolléiert Variante gi virgeschloen.

  • geklabbert
  • klabber
  • klabberen
  • klabbers
  • klabbert

Beispillsätz

  1. et war esou kal an der Kierch, datt d'Leit mat den Zänn geklabbert hunn

    Bedeitung: claquer; cliqueter

  2. wéinst där viller Loft dobausse klabberen d'Lueden an engem Stéck

    Bedeitung: claquer; cliqueter

Konjugatioun

Infinitiv
klabberen
Partizip
geklabbert
Hëllefsverb
hunn
Indikativ · Present
ech
klabberen
du
klabbers
hien / hatt / si
klabbert
mir
klabberen
dir
klabbert
si
klabberen
Indikativ · Passé composé
ech
hu geklabbert
du
hues geklabbert
hien / hatt / si
huet geklabbert
mir
hu geklabbert
dir
hutt geklabbert
si
hu geklabbert
Indikativ · Plus-que-parfait
ech
hat geklabbert
du
has geklabbert
hien / hatt / si
hat geklabbert
mir
hate geklabbert
dir
hat geklabbert
si
hate geklabbert
Conditionnel · Present
ech
géif / géing klabberen
du
géifs / géings klabberen
hien / hatt / si
géif / géing klabberen
mir
géifen / géinge klabberen
dir
géift / géingt klabberen
si
géifen / géinge klabberen
Conditionnel · Passé
ech
hätt geklabbert
du
häss geklabbert
hien / hatt / si
hätt geklabbert
mir
hätte geklabbert
dir
hätt geklabbert
si
hätte geklabbert
Imperativ · Present
du
klabber!
dir
klabbert!

Quell: ZLS / LOD · Juli 2026 · CC0

Zeréck an den Dictionnaire →