klabberen
Lëtzebuergesch
- English
- Français
- claquer
- Deutsch
- klappern
- Type
- VRB
- Auxiliary
- hunn
- Participe passé
- geklabbert
Aussprooch (IPA)
[klˈɑbəʀən]
Bedeitungen an Iwwersetzungen
Bedeitung 1
- Deutsch
- klappern
- Français
- claquer; cliqueter (à répétition, en s'entrechoquant)
- English
- to rattle; to chatter
- Português
- bater (repetidamente, fazendo ruído)
- Nederlands
- klapperen; klappertanden
Schreifvarianten
Nëmme vun der Quell kontrolléiert Variante gi virgeschloen.
- geklabbert
- klabber
- klabberen
- klabbers
- klabbert
Beispillsätz
et war esou kal an der Kierch, datt d'Leit mat den Zänn geklabbert hunn
Bedeitung: claquer; cliqueter
wéinst där viller Loft dobausse klabberen d'Lueden an engem Stéck
Bedeitung: claquer; cliqueter
Konjugatioun
- Infinitiv
- klabberen
- Partizip
- geklabbert
- Hëllefsverb
- hunn
Indikativ · Present
- ech
- klabberen
- du
- klabbers
- hien / hatt / si
- klabbert
- mir
- klabberen
- dir
- klabbert
- si
- klabberen
Indikativ · Passé composé
- ech
- hu geklabbert
- du
- hues geklabbert
- hien / hatt / si
- huet geklabbert
- mir
- hu geklabbert
- dir
- hutt geklabbert
- si
- hu geklabbert
Indikativ · Plus-que-parfait
- ech
- hat geklabbert
- du
- has geklabbert
- hien / hatt / si
- hat geklabbert
- mir
- hate geklabbert
- dir
- hat geklabbert
- si
- hate geklabbert
Conditionnel · Present
- ech
- géif / géing klabberen
- du
- géifs / géings klabberen
- hien / hatt / si
- géif / géing klabberen
- mir
- géifen / géinge klabberen
- dir
- géift / géingt klabberen
- si
- géifen / géinge klabberen
Conditionnel · Passé
- ech
- hätt geklabbert
- du
- häss geklabbert
- hien / hatt / si
- hätt geklabbert
- mir
- hätte geklabbert
- dir
- hätt geklabbert
- si
- hätte geklabbert
Imperativ · Present
- du
- klabber!
- dir
- klabbert!
Quell: ZLS / LOD · Juli 2026 · CC0
Zeréck an den Dictionnaire →