klammeren

Lëtzebuergesch
English
to cling to
Français
se raccrocher à
Deutsch
sich klammern an
Type
VRB
Auxiliary
hunn
Participe passé
geklammert

Aussprooch (IPA)

[klˈɑməʀən]

Hiweiser zum Gebrauch

Schreifvarianten

Nëmme vun der Quell kontrolléiert Variante gi virgeschloen.

  • geklammert
  • klammer
  • klammeren
  • klammers
  • klammert

Konjugatioun

Infinitiv
klammeren
Partizip
geklammert
Hëllefsverb
hunn
Indikativ · Present
ech
klammere mech
du
klammers dech
hien / hatt / si
klammert sech
mir
klammeren eis
dir
klammert iech
si
klammeren sech
Indikativ · Passé composé
ech
hu mech geklammert
du
hues dech geklammert
hien / hatt / si
huet sech geklammert
mir
hunn eis geklammert
dir
hutt iech geklammert
si
hunn sech geklammert
Indikativ · Plus-que-parfait
ech
hat mech geklammert
du
has dech geklammert
hien / hatt / si
hat sech geklammert
mir
haten eis geklammert
dir
hat iech geklammert
si
haten sech geklammert
Conditionnel · Present
ech
géif / géing mech klammeren
du
géifs / géings dech klammeren
hien / hatt / si
géif / géing sech klammeren
mir
géifen / géingen eis klammeren
dir
géift / géingt iech klammeren
si
géifen / géingen sech klammeren
Conditionnel · Passé
ech
hätt mech geklammert
du
häss dech geklammert
hien / hatt / si
hätt sech geklammert
mir
hätten eis geklammert
dir
hätt iech geklammert
si
hätten sech geklammert
Imperativ · Present
du
klammer dech!
dir
klammert iech!

Quell: ZLS / LOD · Juli 2026 · CC0

Zeréck an den Dictionnaire →