kleeden

Lëtzebuergesch
English
to dress
Français
habiller
Deutsch
kleiden
Type
VRB
Synonym
undoen
Auxiliary
hunn
Participe passé
gekleet

Aussprooch (IPA)

[klˈeːdən]

Bedeitungen an Iwwersetzungen

Bedeitung 1

Deutsch
kleiden
Français
habiller
English
to dress (to clothe)
Português
vestir
Nederlands
kleden

Synonymer

undoen

Hiweiser zum Gebrauch

Schreifvarianten

Nëmme vun der Quell kontrolléiert Variante gi virgeschloen.

  • gekleet
  • gekleetem
  • gekleeten
  • gekleeter
  • kleeden
  • kleet
  • kleets

Beispillsätz

  1. d'Leit haten sech fir d'Fest besonnesch schéi gekleet

    Bedeitung: habiller

  2. hien ass ëmmer ganz distinguéiert gekleet

    Bedeitung: habiller

  3. d'Kanner gi fir de Schoulufank nei gekleet

    Bedeitung: habiller

Konjugatioun

Infinitiv
kleeden
Partizip
gekleet
Hëllefsverb
hunn
Indikativ · Present
ech
kleeden
du
kleets
hien / hatt / si
kleet
mir
kleeden
dir
kleet
si
kleeden
Indikativ · Passé composé
ech
hu gekleet
du
hues gekleet
hien / hatt / si
huet gekleet
mir
hu gekleet
dir
hutt gekleet
si
hu gekleet
Indikativ · Plus-que-parfait
ech
hat gekleet
du
has gekleet
hien / hatt / si
hat gekleet
mir
hate gekleet
dir
hat gekleet
si
hate gekleet
Conditionnel · Present
ech
géif / géing kleeden
du
géifs / géings kleeden
hien / hatt / si
géif / géing kleeden
mir
géifen / géinge kleeden
dir
géift / géingt kleeden
si
géifen / géinge kleeden
Conditionnel · Passé
ech
hätt gekleet
du
häss gekleet
hien / hatt / si
hätt gekleet
mir
hätte gekleet
dir
hätt gekleet
si
hätte gekleet
Imperativ · Present
du
kleet!
dir
kleet!

Quell: ZLS / LOD · Juli 2026 · CC0

Zeréck an den Dictionnaire →