kliewen

Lëtzebuergesch
English
to paste
Français
coller
Deutsch
kleben
Type
VRB
Synonym
pechen
Auxiliary
hunn
Participe passé
geklieft

Aussprooch (IPA)

[klˈiəvən]

Bedeitungen an Iwwersetzungen

Bedeitung 1

Deutsch
kleben (ankleben, aufkleben)
Français
coller (faire adhérer)
English
to stick; to paste
Português
colar (fazer aderir)
Nederlands
plakken (vastplakken)

Synonymer

pechen

Hiweiser zum Gebrauch

Schreifvarianten

Nëmme vun der Quell kontrolléiert Variante gi virgeschloen.

  • geklieft
  • geklieftem
  • geklieften
  • gekliefter
  • klief
  • kliefs
  • klieft
  • kliewen

Beispillsätz

  1. et goufe Plakater op d'Mauere geklieft

    Bedeitung: coller

Konjugatioun

Infinitiv
kliewen
Partizip
geklieft
Hëllefsverb
hunn
Indikativ · Present
ech
kliewen
du
kliefs
hien / hatt / si
klieft
mir
kliewen
dir
klieft
si
kliewen
Indikativ · Passé composé
ech
hu geklieft
du
hues geklieft
hien / hatt / si
huet geklieft
mir
hu geklieft
dir
hutt geklieft
si
hu geklieft
Indikativ · Plus-que-parfait
ech
hat geklieft
du
has geklieft
hien / hatt / si
hat geklieft
mir
hate geklieft
dir
hat geklieft
si
hate geklieft
Conditionnel · Present
ech
géif / géing kliewen
du
géifs / géings kliewen
hien / hatt / si
géif / géing kliewen
mir
géifen / géinge kliewen
dir
géift / géingt kliewen
si
géifen / géinge kliewen
Conditionnel · Passé
ech
hätt geklieft
du
häss geklieft
hien / hatt / si
hätt geklieft
mir
hätte geklieft
dir
hätt geklieft
si
hätte geklieft
Imperativ · Present
du
klief!
dir
klieft!

Quell: ZLS / LOD · Juli 2026 · CC0

Zeréck an den Dictionnaire →