kludderen

Lëtzebuergesch
English
to hang; to drag on
Français
pendiller; s'éterniser
Deutsch
schlottern; sich in die Länge ziehen
Type
VRB
Auxiliary
hunn
Participe passé
gekluddert

Aussprache (IPA)

[klˈudəʀən]

Bedeutungen und Übersetzungen

Bedeutung 1

Deutsch
baumeln; hängen; schlottern
Français
pendre; pendiller
English
to dangle; to hang
Português
pender; estar ao pendurão
Nederlands
bungelen; slobberen (hangen; kleding)

Bedeutung 2

umgangssprachlich

Deutsch
sich in die Länge ziehen
Français
traîner (en longueur); s'éterniser
English
to drag on
Português
arrastar-se; eternizar-se
Nederlands
aanslepen; voortslepen (zeer lang duren)
Schreibvarianten

Nur von der Quelle geprüfte Varianten werden vorgeschlagen.

  • gekluddert
  • kludder
  • kludderen
  • kludders
  • kluddert

Anwendungsbeispiele

  1. um Portier sengem Rimm kluddert op d'mannst eng Dose Schlësselen

    Bedeutung 1: baumeln; hängen; schlottern

  2. hien ass esou gouereg, datt d'Gezei un em kluddert

    Bedeutung 1: baumeln; hängen; schlottern

  3. dat klengt Meedche kluddert der Mamm stänneg um Läpp

    umgangssprachlich

    Bedeutung 1: baumeln; hängen; schlottern

  4. freides owes kludderen déi Jonk aus dem Duerf zesummen am Park

    umgangssprachlich

    Bedeutung 1: baumeln; hängen; schlottern

  5. déi Affär kluddert schonn zënter sechs Méint

    umgangssprachlich

    Bedeutung 2: sich in die Länge ziehen

Konjugation

Infinitiv
kludderen
Partizip Perfekt
gekluddert
Hilfsverb
hunn
Indikativ · Präsens
ech
kludderen
du
kludders
hien / hatt / si
kluddert
mir
kludderen
dir
kluddert
si
kludderen
Indikativ · Perfekt
ech
hu gekluddert
du
hues gekluddert
hien / hatt / si
huet gekluddert
mir
hu gekluddert
dir
hutt gekluddert
si
hu gekluddert
Indikativ · Plusquamperfekt
ech
hat gekluddert
du
has gekluddert
hien / hatt / si
hat gekluddert
mir
hate gekluddert
dir
hat gekluddert
si
hate gekluddert
Konditional · Gegenwart
ech
géif / géing kludderen
du
géifs / géings kludderen
hien / hatt / si
géif / géing kludderen
mir
géifen / géinge kludderen
dir
géift / géingt kludderen
si
géifen / géinge kludderen
Konditional · Vergangenheit
ech
hätt gekluddert
du
häss gekluddert
hien / hatt / si
hätt gekluddert
mir
hätte gekluddert
dir
hätt gekluddert
si
hätte gekluddert
Imperativ · Präsens
du
kludder!
dir
kluddert!

Quelle: ZLS / LOD · Juli 2026 · CC0

Zum Wörterbuch →