knacken

Lëtzebuergesch
English
to crack
Français
forcer; craquer
Deutsch
knacken
Type
VRB
Auxiliary
hunn
Participe passé
geknackt

Aussprache (IPA)

[knˈɑkən]

Bedeutungen und Übersetzungen

Bedeutung 1

Deutsch
knacken
Français
casser; forcer (pour ouvrir)
English
to crack (to break open)
Português
partir; forçar (para abrir)
Nederlands
kraken; openbreken

Bedeutung 2

Deutsch
knacken (ein knackendes Geräusch machen)
Français
craquer (produire un bruit sec)
English
to crack (to make a sharp sound)
Português
estalar (produzir um som seco)
Nederlands
kraken; knakken (het geluid)

Gebrauchshinweise

Schreibvarianten

Nur von der Quelle geprüfte Varianten werden vorgeschlagen.

  • geknackt
  • geknacktem
  • geknackten
  • geknackter
  • knack
  • knacken
  • knacks
  • knackt

Anwendungsbeispiele

  1. mäi Brudder knackt d'Nëss mat den Zänn

    Bedeutung 1: knacken

  2. d'Raiber haten de Safe a kuerzer Zäit geknackt

    Bedeutung 1: knacken

  3. si probéieren zënter Deeg, de Code ze knacken

    umgangssprachlich

    Bedeutung 1: knacken

  4. et knackt a menger Schëller, wann ech den Aarm hiewen

    Bedeutung 2: knacken

Konjugation

Infinitiv
knacken
Partizip Perfekt
geknackt
Hilfsverb
hunn
Indikativ · Präsens
ech
knacken
du
knacks
hien / hatt / si
knackt
mir
knacken
dir
knackt
si
knacken
Indikativ · Perfekt
ech
hu geknackt
du
hues geknackt
hien / hatt / si
huet geknackt
mir
hu geknackt
dir
hutt geknackt
si
hu geknackt
Indikativ · Plusquamperfekt
ech
hat geknackt
du
has geknackt
hien / hatt / si
hat geknackt
mir
hate geknackt
dir
hat geknackt
si
hate geknackt
Konditional · Gegenwart
ech
géif / géing knacken
du
géifs / géings knacken
hien / hatt / si
géif / géing knacken
mir
géifen / géinge knacken
dir
géift / géingt knacken
si
géifen / géinge knacken
Konditional · Vergangenheit
ech
hätt geknackt
du
häss geknackt
hien / hatt / si
hätt geknackt
mir
hätte geknackt
dir
hätt geknackt
si
hätte geknackt
Imperativ · Präsens
du
knack!
dir
knackt!

Quelle: ZLS / LOD · Juli 2026 · CC0

Zum Wörterbuch →