knautschen

Lëtzebuergesch
English
Français
Deutsch
Type
VRB
Auxiliary
hunn
Participe passé
geknautscht

Aussprooch (IPA)

[knˈæːʊtʃən]

Hiweiser zum Gebrauch

Schreifvarianten

Nëmme vun der Quell kontrolléiert Variante gi virgeschloen.

  • geknautscht
  • knautsch
  • knautschen
  • knautschs
  • knautscht

Konjugatioun

Infinitiv
knautschen
Partizip
geknautscht
Hëllefsverb
hunn
Indikativ · Present
ech
knautschen
du
knautschs
hien / hatt / si
knautscht
mir
knautschen
dir
knautscht
si
knautschen
Indikativ · Passé composé
ech
hu geknautscht
du
hues geknautscht
hien / hatt / si
huet geknautscht
mir
hu geknautscht
dir
hutt geknautscht
si
hu geknautscht
Indikativ · Plus-que-parfait
ech
hat geknautscht
du
has geknautscht
hien / hatt / si
hat geknautscht
mir
hate geknautscht
dir
hat geknautscht
si
hate geknautscht
Conditionnel · Present
ech
géif / géing knautschen
du
géifs / géings knautschen
hien / hatt / si
géif / géing knautschen
mir
géifen / géinge knautschen
dir
géift / géingt knautschen
si
géifen / géinge knautschen
Conditionnel · Passé
ech
hätt geknautscht
du
häss geknautscht
hien / hatt / si
hätt geknautscht
mir
hätte geknautscht
dir
hätt geknautscht
si
hätte geknautscht
Imperativ · Present
du
knautsch!
dir
knautscht!

Quell: ZLS / LOD · Juli 2026 · CC0

Zeréck an den Dictionnaire →