knueren
Lëtzebuergesch
- English
- Français
- Deutsch
- Type
- VRB
- Auxiliary
- hunn
- Participe passé
- geknuert
Aussprooch (IPA)
[knˈuːɐ̯ʀən]
Schreifvarianten
Nëmme vun der Quell kontrolléiert Variante gi virgeschloen.
- geknuert
- knuer
- knueren
- knuers
- knuert
Konjugatioun
- Infinitiv
- knueren
- Partizip
- geknuert
- Hëllefsverb
- hunn
Indikativ · Present
- ech
- knueren
- du
- knuers
- hien / hatt / si
- knuert
- mir
- knueren
- dir
- knuert
- si
- knueren
Indikativ · Passé composé
- ech
- hu geknuert
- du
- hues geknuert
- hien / hatt / si
- huet geknuert
- mir
- hu geknuert
- dir
- hutt geknuert
- si
- hu geknuert
Indikativ · Plus-que-parfait
- ech
- hat geknuert
- du
- has geknuert
- hien / hatt / si
- hat geknuert
- mir
- hate geknuert
- dir
- hat geknuert
- si
- hate geknuert
Conditionnel · Present
- ech
- géif / géing knueren
- du
- géifs / géings knueren
- hien / hatt / si
- géif / géing knueren
- mir
- géifen / géinge knueren
- dir
- géift / géingt knueren
- si
- géifen / géinge knueren
Conditionnel · Passé
- ech
- hätt geknuert
- du
- häss geknuert
- hien / hatt / si
- hätt geknuert
- mir
- hätte geknuert
- dir
- hätt geknuert
- si
- hätte geknuert
Imperativ · Present
- du
- knuer!
- dir
- knuert!
Quell: ZLS / LOD · Juli 2026 · CC0
Zeréck an den Dictionnaire →