koexistéieren

Lëtzebuergesch
English
to coexist
Français
coexister
Deutsch
koexistieren
Type
VRB
Auxiliary
hunn
Participe passé
koexistéiert

Aussprooch (IPA)

[koægzistˈɜɪəʀən]

Bedeitungen an Iwwersetzungen

Bedeitung 1

Deutsch
koexistieren
Français
coexister
English
to coexist
Português
coexistir
Nederlands
naast elkaar bestaan
Schreifvarianten

Nëmme vun der Quell kontrolléiert Variante gi virgeschloen.

  • koexistéieren
  • koexistéiers
  • koexistéiert

Beispillsätz

  1. an där Regioun koexistéieren zwou Sproochen

    Bedeitung: coexister

Konjugatioun

Infinitiv
koexistéieren
Partizip
koexistéiert
Hëllefsverb
hunn
Indikativ · Present
ech
koexistéieren
du
koexistéiers
hien / hatt / si
koexistéiert
mir
koexistéieren
dir
koexistéiert
si
koexistéieren
Indikativ · Passé composé
ech
hu koexistéiert
du
hues koexistéiert
hien / hatt / si
huet koexistéiert
mir
hu koexistéiert
dir
hutt koexistéiert
si
hu koexistéiert
Indikativ · Plus-que-parfait
ech
hat koexistéiert
du
has koexistéiert
hien / hatt / si
hat koexistéiert
mir
hate koexistéiert
dir
hat koexistéiert
si
hate koexistéiert
Conditionnel · Present
ech
géif / géing koexistéieren
du
géifs / géings koexistéieren
hien / hatt / si
géif / géing koexistéieren
mir
géifen / géinge koexistéieren
dir
géift / géingt koexistéieren
si
géifen / géinge koexistéieren
Conditionnel · Passé
ech
hätt koexistéiert
du
häss koexistéiert
hien / hatt / si
hätt koexistéiert
mir
hätte koexistéiert
dir
hätt koexistéiert
si
hätte koexistéiert

Quell: ZLS / LOD · Juli 2026 · CC0

Zeréck an den Dictionnaire →