kollen

Lëtzebuergesch
English
to glue
Français
coller
Deutsch
kleben
Type
VRB
Synonym
pechen
Auxiliary
hunn
Participe passé
gekollt

Aussprooch (IPA)

[kˈolən]

Bedeitungen an Iwwersetzungen

Bedeitung 1

Deutsch
kleben (mit Klebstoff reparieren)
Français
coller (réparer avec de la colle)
English
to glue
Português
colar (consertar com cola)
Nederlands
lijmen; vastlijmen (met lijm repareren)

Synonymer

pechen

Hiweiser zum Gebrauch

Schreifvarianten

Nëmme vun der Quell kontrolléiert Variante gi virgeschloen.

  • gekollt
  • gekolltem
  • gekollten
  • gekollter
  • koll
  • kollen
  • kolls
  • kollt

Beispillsätz

  1. de Schouster huet d'Suele vu menge Schong frësch gekollt

    Bedeitung: coller

Konjugatioun

Infinitiv
kollen
Partizip
gekollt
Hëllefsverb
hunn
Indikativ · Present
ech
kollen
du
kolls
hien / hatt / si
kollt
mir
kollen
dir
kollt
si
kollen
Indikativ · Passé composé
ech
hu gekollt
du
hues gekollt
hien / hatt / si
huet gekollt
mir
hu gekollt
dir
hutt gekollt
si
hu gekollt
Indikativ · Plus-que-parfait
ech
hat gekollt
du
has gekollt
hien / hatt / si
hat gekollt
mir
hate gekollt
dir
hat gekollt
si
hate gekollt
Conditionnel · Present
ech
géif / géing kollen
du
géifs / géings kollen
hien / hatt / si
géif / géing kollen
mir
géifen / géinge kollen
dir
géift / géingt kollen
si
géifen / géinge kollen
Conditionnel · Passé
ech
hätt gekollt
du
häss gekollt
hien / hatt / si
hätt gekollt
mir
hätte gekollt
dir
hätt gekollt
si
hätte gekollt
Imperativ · Present
du
koll!
dir
kollt!

Quell: ZLS / LOD · Juli 2026 · CC0

Zeréck an den Dictionnaire →