konfiszéieren

Lëtzebuergesch
English
to confiscate
Français
confisquer
Deutsch
beschlagnahmen
Type
VRB
Auxiliary
hunn
Participe passé
konfiszéiert

Aussprooch (IPA)

[konfistsˈɜɪəʀən]

Hiweiser zum Gebrauch

Schreifvarianten

Nëmme vun der Quell kontrolléiert Variante gi virgeschloen.

  • konfiszéier
  • konfiszéieren
  • konfiszéiers
  • konfiszéiert
  • konfiszéiertem
  • konfiszéierten
  • konfiszéierter

Konjugatioun

Infinitiv
konfiszéieren
Partizip
konfiszéiert
Hëllefsverb
hunn
Indikativ · Present
ech
konfiszéieren
du
konfiszéiers
hien / hatt / si
konfiszéiert
mir
konfiszéieren
dir
konfiszéiert
si
konfiszéieren
Indikativ · Passé composé
ech
hu konfiszéiert
du
hues konfiszéiert
hien / hatt / si
huet konfiszéiert
mir
hu konfiszéiert
dir
hutt konfiszéiert
si
hu konfiszéiert
Indikativ · Plus-que-parfait
ech
hat konfiszéiert
du
has konfiszéiert
hien / hatt / si
hat konfiszéiert
mir
hate konfiszéiert
dir
hat konfiszéiert
si
hate konfiszéiert
Conditionnel · Present
ech
géif / géing konfiszéieren
du
géifs / géings konfiszéieren
hien / hatt / si
géif / géing konfiszéieren
mir
géifen / géinge konfiszéieren
dir
géift / géingt konfiszéieren
si
géifen / géinge konfiszéieren
Conditionnel · Passé
ech
hätt konfiszéiert
du
häss konfiszéiert
hien / hatt / si
hätt konfiszéiert
mir
hätte konfiszéiert
dir
hätt konfiszéiert
si
hätte konfiszéiert
Imperativ · Present
du
konfiszéier!
dir
konfiszéiert!

Quell: ZLS / LOD · Juli 2026 · CC0

Zeréck an den Dictionnaire →