konjugéieren

Lëtzebuergesch
English
to conjugate
Français
conjuguer
Deutsch
konjugieren
Type
VRB
Auxiliary
hunn
Participe passé
konjugéiert

Prononciation (API)

[konjuɡˈɜɪəʀən]

Sens et traductions

Sens 1

Deutsch
konjugieren
Français
conjuguer
English
to conjugate
Português
conjugar
Nederlands
verbuigen (werkwoorden)

Notes d’usage

Variantes orthographiques

Seules les variantes vérifiées par la source sont suggérées.

  • konjugéier
  • konjugéieren
  • konjugéiers
  • konjugéiert
  • konjugéiertem
  • konjugéierten
  • konjugéierter

Exemples d’utilisation

  1. d'Kanner hunn déi ganz Schoulstonn misse Verbe konjugéieren

    Sens: conjuguer

Conjugaison

Infinitif
konjugéieren
Participe passé
konjugéiert
Auxiliaire
hunn
Indicatif · Présent
ech
konjugéieren
du
konjugéiers
hien / hatt / si
konjugéiert
mir
konjugéieren
dir
konjugéiert
si
konjugéieren
Indicatif · Passé composé
ech
hu konjugéiert
du
hues konjugéiert
hien / hatt / si
huet konjugéiert
mir
hu konjugéiert
dir
hutt konjugéiert
si
hu konjugéiert
Indicatif · Plus-que-parfait
ech
hat konjugéiert
du
has konjugéiert
hien / hatt / si
hat konjugéiert
mir
hate konjugéiert
dir
hat konjugéiert
si
hate konjugéiert
Conditionnel · Présent
ech
géif / géing konjugéieren
du
géifs / géings konjugéieren
hien / hatt / si
géif / géing konjugéieren
mir
géifen / géinge konjugéieren
dir
géift / géingt konjugéieren
si
géifen / géinge konjugéieren
Conditionnel · Passé
ech
hätt konjugéiert
du
häss konjugéiert
hien / hatt / si
hätt konjugéiert
mir
hätte konjugéiert
dir
hätt konjugéiert
si
hätte konjugéiert
Impératif · Présent
du
konjugéier!
dir
konjugéiert!

Source : ZLS / LOD · juillet 2026 · CC0

Retour au dictionnaire →