LuxVocabularyLëtzebuergesch
- English
- to conjugate
- Français
- conjuguer
- Deutsch
- konjugieren
- Type
- VRB
- Auxiliary
- hunn
- Participe passé
- konjugéiert
konjugéieren
Aussprooch (IPA)
[konjuɡˈɜɪəʀən]
Bedeitungen an Iwwersetzungen
Bedeitung 1
- Deutsch
- konjugieren
- Français
- conjuguer
- English
- to conjugate
- Português
- conjugar
- Nederlands
- verbuigen (werkwoorden)
Hiweiser zum Gebrauch
Schreifvarianten
Nëmme vun der Quell kontrolléiert Variante gi virgeschloen.
- konjugéier
- konjugéieren
- konjugéiers
- konjugéiert
- konjugéiertem
- konjugéierten
- konjugéierter
Beispillsätz
d'Kanner hunn déi ganz Schoulstonn misse Verbe konjugéieren
Bedeitung: conjuguer
Konjugatioun
- Infinitiv
- konjugéieren
- Partizip
- konjugéiert
- Hëllefsverb
- hunn
Indikativ · Present
- ech
- konjugéieren
- du
- konjugéiers
- hien / hatt / si
- konjugéiert
- mir
- konjugéieren
- dir
- konjugéiert
- si
- konjugéieren
Indikativ · Passé composé
- ech
- hu konjugéiert
- du
- hues konjugéiert
- hien / hatt / si
- huet konjugéiert
- mir
- hu konjugéiert
- dir
- hutt konjugéiert
- si
- hu konjugéiert
Indikativ · Plus-que-parfait
- ech
- hat konjugéiert
- du
- has konjugéiert
- hien / hatt / si
- hat konjugéiert
- mir
- hate konjugéiert
- dir
- hat konjugéiert
- si
- hate konjugéiert
Conditionnel · Present
- ech
- géif / géing konjugéieren
- du
- géifs / géings konjugéieren
- hien / hatt / si
- géif / géing konjugéieren
- mir
- géifen / géinge konjugéieren
- dir
- géift / géingt konjugéieren
- si
- géifen / géinge konjugéieren
Conditionnel · Passé
- ech
- hätt konjugéiert
- du
- häss konjugéiert
- hien / hatt / si
- hätt konjugéiert
- mir
- hätte konjugéiert
- dir
- hätt konjugéiert
- si
- hätte konjugéiert
Imperativ · Present
- du
- konjugéier!
- dir
- konjugéiert!