konspiréieren

Lëtzebuergesch
English
Français
Deutsch
Type
VRB
Auxiliary
hunn
Participe passé
konspiréiert

Aussprooch (IPA)

[konspiʀˈɜɪəʀən]

Hiweiser zum Gebrauch

Schreifvarianten

Nëmme vun der Quell kontrolléiert Variante gi virgeschloen.

  • konspiréier
  • konspiréieren
  • konspiréiers
  • konspiréiert

Konjugatioun

Infinitiv
konspiréieren
Partizip
konspiréiert
Hëllefsverb
hunn
Indikativ · Present
ech
konspiréieren
du
konspiréiers
hien / hatt / si
konspiréiert
mir
konspiréieren
dir
konspiréiert
si
konspiréieren
Indikativ · Passé composé
ech
hu konspiréiert
du
hues konspiréiert
hien / hatt / si
huet konspiréiert
mir
hu konspiréiert
dir
hutt konspiréiert
si
hu konspiréiert
Indikativ · Plus-que-parfait
ech
hat konspiréiert
du
has konspiréiert
hien / hatt / si
hat konspiréiert
mir
hate konspiréiert
dir
hat konspiréiert
si
hate konspiréiert
Conditionnel · Present
ech
géif / géing konspiréieren
du
géifs / géings konspiréieren
hien / hatt / si
géif / géing konspiréieren
mir
géifen / géinge konspiréieren
dir
géift / géingt konspiréieren
si
géifen / géinge konspiréieren
Conditionnel · Passé
ech
hätt konspiréiert
du
häss konspiréiert
hien / hatt / si
hätt konspiréiert
mir
hätte konspiréiert
dir
hätt konspiréiert
si
hätte konspiréiert
Imperativ · Present
du
konspiréier!
dir
konspiréiert!

Quell: ZLS / LOD · Juli 2026 · CC0

Zeréck an den Dictionnaire →