LuxVocabularyLëtzebuergesch
- English
- to observe
- Français
- constater
- Deutsch
- feststellen
- Type
- VRB
- Auxiliary
- hunn
- Participe passé
- konstatéiert
konstatéieren
Pronunciation (IPA)
[konstɑtˈɜɪəʀən]
Usage notes
Spelling variants
Only source-reviewed variants are suggested.
- konstatéier
- konstatéieren
- konstatéiers
- konstatéiert
- konstatéiertem
- konstatéierten
- konstatéierter
Verb conjugation
- Infinitive
- konstatéieren
- Past participle
- konstatéiert
- Auxiliary
- hunn
Indicative · Present
- ech
- konstatéieren
- du
- konstatéiers
- hien / hatt / si
- konstatéiert
- mir
- konstatéieren
- dir
- konstatéiert
- si
- konstatéieren
Indicative · Perfect
- ech
- hu konstatéiert
- du
- hues konstatéiert
- hien / hatt / si
- huet konstatéiert
- mir
- hu konstatéiert
- dir
- hutt konstatéiert
- si
- hu konstatéiert
Indicative · Pluperfect
- ech
- hat konstatéiert
- du
- has konstatéiert
- hien / hatt / si
- hat konstatéiert
- mir
- hate konstatéiert
- dir
- hat konstatéiert
- si
- hate konstatéiert
Conditional · Present
- ech
- géif / géing konstatéieren
- du
- géifs / géings konstatéieren
- hien / hatt / si
- géif / géing konstatéieren
- mir
- géifen / géinge konstatéieren
- dir
- géift / géingt konstatéieren
- si
- géifen / géinge konstatéieren
Conditional · Past
- ech
- hätt konstatéiert
- du
- häss konstatéiert
- hien / hatt / si
- hätt konstatéiert
- mir
- hätte konstatéiert
- dir
- hätt konstatéiert
- si
- hätte konstatéiert
Imperative · Present
- du
- konstatéier!
- dir
- konstatéiert!